دایره المعارف اسلام پدیا » خوارج
منوی اصلی

خوارج

مفهوم شناسی خوارج خوارج در لغت معنای اصطلاحی خوارج اسامی دیگر خوارج شراه نام دیگر خوارج حروریه نام دیگرخوارج مُحَکِّمه (خوارج) مارقین (خوارج) خوارج شاخصه های خوارج شاخصه های فکری خوارج تنگ نظری خوارج تهور و بی باکی جهل و کج فهمی خوارج شاخصه های ظاهری خوارج عوامل پیدایش خوارج تندروی و قرائت نادرست از […]

ادامه مطلب

ثعالبه

ثعالبه پیروان ثعلبه بن مشکان یا به تعبیر برخی پیروان  ثعلبه بن عامر هستند که طایفه‌ای از عجارده می‌باشند و آنها هم طایفه‌ای از خوارج هستند. ثعالبه طایفه‌ای از عجارده بودند منتها در جریان ازدواج دختر ثعلبه، ثعلبه با عبدالکریم عجرد اختلاف پیدا کرده و از آنها جدا شدند و قائل به امامت ثعلبه بن […]

ادامه مطلب

جنگ صفین زمینه ساز پیدایش خوارج

سرزمین شام، در سال «۱۷هـ.ق» در عهد خلافت خلیفه دوم فتح شد؛ او یزید بن ابی سفیان و بعد از مرگ وی برادرش معاویه بن ابی سفیان را به فرمانروایی آن جا منصوب کرد. معاویه در حکومت خود، به تقلید از حکومت امپراطوری روم شرقی، دستگاهی مفصل فراهم کرد و خدم و حشم انبوهی را […]

ادامه مطلب

مارقین (خوارج)

مرق در لغت عرب به معناى خروج است. چنانچه می گویند که «مرق السهم من القوس»؛ یعنى تیر از کمان‏ بیرون رفت. امّا مارقین جماعت خوارج را می گویند که در ایام خلافت آن حضرت (ع) از اطاعت ایشان بیرون رفتند.[۱] مارقین جمع مارق و صفت فاعلى از مروق، به معناى جستن تیر از کمان […]

ادامه مطلب

مُحَکِّمه (خوارج)

یکی از اسم های دیگر خوارج محکمه می باشد. خوارج‏ را محکّمه‏ می خواندند. چون حکمیت را قبول نکرده و شعار لا حکم الا لله را سر دادند، و از سپاه امام علی (ع) خارج شدند.[۱] [۱]. ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۱۲ ص ۱۴۲، ناشر، دار صادر، بیروت، چاپ سوم،  ۱۴۱۴ […]

ادامه مطلب

حروریه نام دیگرخوارج

حروریه نام دیگر خوارج است. چنان که شهرستانی در ملل و نحل می نویسد: اسماؤهم: حروریه، و محکمه، و مارقه.[۱] این لقب از آن جهت برخوارج اطلاق می‏شود که نخستین گروه انشعابی از سپاه‏ امیرالمومنین (ع) که دوازده هزار نفر بودند‏ پس از بازی حکمیت و توطئۀ‏سران خوارج، از آن حضرت جدا شدند و با […]

ادامه مطلب

شراه نام دیگر خوارج

شراه یکى از نام های خوارج، مفرد آن شارى و به معناى فروشندگان مى‏باشد. برخی گفته اند: این عنوان را خوارج از این رو انتخاب کردند که (به گمان خودشان) جان خویش را براى پاداش اخروى فدا مى‏کردند.[۱] بر این اساس این نام از آیه: «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْرِی نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ …»[۲] […]

ادامه مطلب