searchicon
دسته بندی بر مبنای حرف (Page 21)

دسته بندی بر مبنای حرف

مهم ترین افراد فرقه بهائیت
مهم ترین افراد فرقه بهائیت عبارتند از: بنیان‌گذار آیین بهائیت، میرزاحسین‌علی نوری معروف به بهاءالله است که این آیین، نام خود را از همین لقب برگرفته است. پس از مرگ میرزا حسین‌علی، پسر ارشد او عباس افندی ملقب به عبدالبهاء جانشین وی گردید. پس از… اطلاعات بیشتر
ادعاهای بنیان‌گذار فرقه بهائیت
از کتاب‌های میرزا حسین‌علی و دیگر كتاب‌های بهائیان استفاده می‌شود که او همچون استادش سیدعلی‌محمد باب، بلکه بالاتر از او، ادعاهای گوناگونی مطرح کرده که در اینجا به ترتیب ادعاهای او به طور اختصار بیان می‌شود: ادعای بندگی: او در کتاب خود مبین چنین می‌گوید:… اطلاعات بیشتر
بنیان‌گذار فرقه بهائیت
بنیان‌گذار فرقه بهائیت، میرزا حسین‌علی نوری معروف به بهاءاللّه است. پدرش، میرزاعباس نوری معروف به میرزابزرگ، از منشیان عهد محمدشاه قاجار و مورد توجه خاص قائم مقام فراهانی بود که بعد از قتل قائم مقام از مناصب خود برکنار و به نور رفت. خاندان او… اطلاعات بیشتر
تاریخ تحول و تطور تاریخی فرقه بهائیت
آیین بهایی از ابتدای پیدایش در میان مسلمانان به‌عنوان یک انحراف اعتقادی؛ (فرقه ضاله) شناخته شد. ادعای بابیت و سپس قائمیت و مهدویت توسط سیدعلی‌محمد باب زمینه به‌وجود آمدن بهائیت شد. طبعا هر رویداد یا تحول خاص در دوره و مرحله‌ای از تاریخ روی داده… اطلاعات بیشتر
تاریخ تأسیس فرقه بهائیت
فرقه بهائیت در اواخر قرن سیزدهم قمری، زمانی که بابیّت در معرض زوال و نابودی کامل بود، جان دوباره یافته و شکل جدیدی به خود گرفت و رهبران اصلی آن‌ها؛ از جمله میرزا حسین‌علی نوری (1308 ق)، از خطراتی که آنها را تهدید می کرد،… اطلاعات بیشتر
وجه نام‌گذاری فرقه بهائیت
دلیل نام‌گذاری این فرقه، انتساب آن به شخصی به نام حسین‌علی نوری، ملقب به «بهاءالله» بوده و پیروان او را بهائی می‌نامند.[1] [1]. ر. ک. بامداد، مهدی، شرح حال رجال ایران در قرن 12، 13 و 14 هجری، ج ۱، ص 162؛ ج ۶، ص… اطلاعات بیشتر
چکیده مقاله فرقه بهائیت
بهائیت نام فرقه‌ای انحرافی و ساختگی و منشعب از آیین بابیه است، که در اواخر قرن سیزدهم هجری قمری به دست «حسین‌علی نوری» ملقب به «بهاءالله»، از پیروان «سید علی محمد شیرازی»، مؤسس بابیه، پدید آمد. میرزا حسین‌علی ادعاهای مختلفی، مانند «من یُظهره الله»؛ «رجعت»؛… اطلاعات بیشتر
مفهوم شناسی توقیع
چکیده مقاله مفهوم شناسی توقیع «توقیع» از ماده «وقع» است که در کتاب‌های لغت بیش از سی معنا برای آن گزارش شده‌است؛ از جمله آن امضاء کردن نامه است، امروزه نیز در لغت عرب توقیع معادل امضاء و مهر استعمال می‌شود. توقیع نوشته‌ای بود بر… اطلاعات بیشتر
کتابنامه مقاله توقیع
قرآن کریم. ابن درید، محمد بن حسن؛ جمهرة اللغة؛ دار العلم للملايين‏، چاپ اول‏، بيروت، 1988 م. حسيني زبيدي، محمد مرتضى؛ تاج العروس من جواهر القاموس؛ محقق / مصحح: على، هلالى و سيرى، على‏؛ دار الفكر، ‌چاپ اول، بيروت‏، 1414 ق‏. حِمیری، عبدالله بن جعفر؛… اطلاعات بیشتر
ارتباط معنای اصطلاحی توقیع با معنای لغوی آن
اصطلاح توقیع از همان معنای لغوی[1] آن گرفته شده است؛ زیرا توقیع نوشته‌ای بود بر حاشیه و پشت شکایات به خط خلیفه یا سلطان یا برخی از فرمانروایان که بر رسیدگی به شکایات تأکید می‌کرد[2] و در اصطلاح شیعه، نامه هایى است که به امضاى امام (علیه السلام)… اطلاعات بیشتر