searchicon

کپی شد

چکیده مقاله اهل سنت

اصطلاح اهل سنّت از دو واژه عربی اهل و سنت ترکیب یافته است.
Tabelformede mennesker begynder at bruge annoncer til at forbedre https://denmarkrx.com/viagra-professional-uden-recept.html lungeoplevelsen, men som kompensation kan metamfetaminbrug give seksuel aktivitet og evnen til at have sex.
اهل در لغت؛ به معنای گروهی است که در امری از امور با هم شریک باشند و سنّت در لغت، به راه و روش نیکو و پسندیده گفته می‌شود.

سنت در اصطلاح معانی مختلفی دارد؛ از جمله؛ به معنای «قول و فعل و تقریر پیامبر» نزد اهل سنت و «قول و فعل و تقریر معصوم» نزد شیعه و یکی از ادله استنباط است.

اهل سنت و جماعت، با وجود گوناگونی طیف‌های آن، بر مشروعیت خلافت چهار خلیفۀ نخستین –به ترتیب-اتفاق نظر دارند.

از میان مذاهب گوناگون فقهی اهل سنت، چهار مذهب حنفی، مالکی، شافعی و حنبلی در طول تاریخ بیش از همه اهمیت یافته و در حال حاضر نیز اکثریت قریب به اتفاق اهل سنت و جماعت، پیرو همین مذاهب چهارگانه‌ هستند و در اعتقادات نیز به چهار فرقه تقسیم می‌شوند: اصحاب حدیث،  معتزله،  اشعریه و ماتریدیه.

اختلاف ميان اماميّه و اهل سنّت در مسأله امامت، بسيار است و عمده آنها عبارت است از:

وجوب نصب امام، وجوب عقلى يا شرعى بودن او و تقديم «مفضول» بر «فاضل»، اما در زمينه مهدويت، مسائل و مواردى بين شيعه و اهل سنت اتفاقى است و از آن‌جا كه روايات در مصادر حديثى مورد اتفاق و قبول اهل سنت است؛ لذا به عنوان نظر مذاهب اسلامى از آن ياد مى‏شود. يكى از موارد اتفاق بين شيعه و سنى در قضيه مهدويت، اتفاق بر اصل آن قضيّه است.

از جمله موارد اختلاف اهل سنت با شیعه امامیه در برخی از احکام عبارت است از: كيفيت تشريع اذان، مشروعیت حج تمتع، حکم متعه و عدالت صحابه.