کپی شد
چکیده مقاله خوشگمانى و بدگمانی نسبت به خداوند سبحان
انسان، بايد از عذاب الهى، بيمناک باشد، ولى نبايد از رحمت خدا، مأيوس گردد، آیاتی از قرآن و روایات، گمان بد به پروردگار را نکوهش کردهاست.
همانطور که خوشگمانی نسبت به خداوند سبحان و وعدههاى او آثار مثبت و سازنده در ايمان و عقائد انسان دارد، بدگمانی نیز نسبت به خداوند و وعدههاى او پیامدهای مخربى در بنيان ايمان و عقائد انسان دارد.
بدگمانی کاری ناپسند و کفرآمیز است و موجب قبولنشدن عبادت، ناتوانی در برابر مشکلات و محروم شدن از عنایات الهی میشود. و این یک نوع مریضی است که باید برای درمان آن اندیشید که برخی از راههای درمان بدگمانى عبارتند از:
نخست بايد سراغ اصول کلی حاكم بر درمان بيماریهاى اخلاقى رفت كه همان انديشيدن در آثار نكبت بار آنها است دوم اینکه به دنبال جستوجوى توجيهی صحيح براى اتفاقاتی كه احیاناً سبب بدگمانی انسان به خداوند شدهاست، باشیم سوم اینکه به بدگمانى نسبت به خدا ترتيب اثر ندهیم.
بر این اساس اگر انسان، طالب آرامش و استقامت و ايستادگى و جلب عنايات پروردگار و ايمان خالص است، بايد نسبت به خداوند و وعدههاى او گمان نیک داشتهباشد.
مباحث مرتبط:
خلاصه مقاله خوشگمانى و بدگمانی نسبت به خداوند سبحان، تلخیص مقاله خوشگمانى و بدگمانی نسبت به خداوند سبحانفرم ثبت پیشنهادات و انتقادات
شما می توانید پیشنهادات و انتقادات خود را درباره این مدخل با ما درمیان بگذارید