کپی شد

آثار تربیتی روزه

روزه نوعی تمرین تهذیب، تزکیه نفس و راهی مناسب برای تحقق تسلط انسان بر نفس خویش و مبارزه با هوس‌های نفسانی است، روزه عاملی مؤثر در راه تحقق بخشیدن به مهم‌ترین هدف و فلسفه حیاتی انسان، یعنی کمال و قرب الهی است.

خداوند با تشریع روزه فرصتی مناسب را در بیش‌تر روزهای سال به ویژه در ماه مبارک رمضان در اختیار انسان قرار داده تا او استعداد بالقوه‌اش را در راه رسیدن به قرب الهی به فعلیت رسانده، به مقام خلیفة‌اللهی خویش نزدیک گردد. چه این‌که روزه هرچه آثار و فوائد بدنی و اخلاقی و اجتماعی دارد، در مسیر تقوا است، همان‌گونه که قرآن کریم می‌فرماید:«اى افرادى كه ايمان آورده‏ايد! روزه بر شما نوشته شده، همان‌‏گونه كه بر كسانى‌كه قبل از شما بودند نوشته شد، تا پرهيزكار شويد».[i]

شایان ذکر است که گرچه اصل روزه در جسم و روان انسان مؤثر است، از این‌رو روزه یکی از نعمت‌های فراگیر و از مصادیق رحمت عامه خداوند بوده و همه مردم از آن می‌توانند بهره‌مند شوند، ولی اگر این عمل عبادی، با ویژگی‌های روحی و صفات کمالی و فضائل اخلاقی همراه گردد، قطعاً، آثار روزه در به کمال‌رسانی نفس انسانی بسیار مؤثر خواهد بود؛ از این رو روزۀ یک فرد عادی با کسی که مراحل تقوا و کمال انسانی را طی نموده، و متخلق به اخلاق الهی شده، متفاوت است.

روزه در دو بعد فردی و اجتماعی، افزون بر ثمرات جسمی، آثار و فایده‌های تربیتی و سازندگی بسیاری دارد.

[i]. بقره، 183.