دایره المعارف اسلام پدیا » نمایندگی و سخن‌گویی حضرت عباس (علیه السّلام) از جانب امام حسین (علیه السلام)
منوی اصلی

نمایندگی و سخن‌گویی حضرت عباس (علیه السّلام) از جانب امام حسین (علیه السلام)

تاریخ: ۰۵ فروردین ۱۳۹۹ در باب: بزرگان, تاریخ, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها, سیره

عصر تاسوعا عمر سعد در برابر لشکر خود ایستاد و فریاد کشید: «ای لشکریان خدا! سوار مرکب هایتان شوید و مژده بهشت گیرید …». «امام حسین (علیه‌السلام) جلوی خیمه ها بر شمشیر خود تکیه کرده بود و سر بر روی زانو به‌خواب رفته بود …». حضرت عباس(علیه‌السلام) با شنیدن سر و صدای لشکر دشمن، نزد امام آمد و عرض کرد: «لشکر حمله کرده است». امام حسین (علیه‌السلام) برخاست و به او فرمود: «عباس! جانم به فدایت، سوار شو و نزد اینان برو و به‌ایشان بگو: شما را چه شده است، چه می‌خواهید؟ و از سبب آمدن ایشان پرسش کن. پس عباس با گروهى حدود بیست نفر سوار که در میان ایشان؛ زهیربن‌قین و حبیب‌بن‌مظاهر بود، نزد آنان رفته و به‌آن‌ها فرمود: چه می‌خواهید و چه اراده دارید؟ گفتند: دستور از امیر رسیده که به‌شما پیشنهاد کنیم یا به‌حکم او تن داده و تسلیم شوید، یا با شما جنگ کنیم؟ عباس فرمود: پس شتاب نکنید تا نزد أبى‌عبداللَّه (علیه‌السلام) رفته و سخن شما را به‌عرض آن حضرت برسانم. آنان باز ایستاده، گفتند: برو و این پیغام را به‌او برسان و هر پاسخى داد نیز به‌اطلاع ما برسان. پس عباس به‌تنهایى نزد حسین (علیه‌السّلام) بازگشت و جریان را به‌عرض ایشان رساند. در همین حال، همراهان او؛ (زهیر و حبیب و دیگران)، آنجا در جلوى لشکر ایستاده با آن مردم سخن‏ می‌گفتند و آنان را موعظه کرده، اندرز می‌دادند و از جنگ با امام حسین (علیه‌السّلام) بازمی‌داشتند. عباس نزد امام حسین (علیهماالسّلام) آمده سخن لشکر را به‌آن حضرت عرض کرد. حضرت فرمود: نزد آنان بازگرد و اگر توانستی، [حمله] آنان را تا فردا به تأخیر بینداز و امشب آنان را از ما بازدار، تا شبی را برای پروردگارمان به نماز بایستیم و او را بخوانیم و از او طلب آمرزش نماییم. او (خداوند) می‌داند من به نماز عشق می‌ورزم و خواندن قرآن و دعای بسیار و طلب بخشایش را دوست می‌دارم». پس حضرت عباس (علیه‌السلام) به سوی لشکرگاه دشمن رفت و موفق شد جنگ را به تأخیر بیندازد.[۱]

این در حالی است که در میان اصحاب امام حسین (علیه‌السلام) شخصیت‌های بزرگی؛ مانند زهیربن‌قین و حبیب‌بن‌مظاهر وجود داشتند، اما امام حسین (علیه‌السلام) حضرت عباس (علیه‌السلام) را که سن و سال بسیار کمتری نسبت به این شخصیت‌ها داشت، به عنوان نماینده و سخن‌گوی خویش انتخاب و همراه آن بزرگان به سوی دشمن فرستاد.

[۱]. مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج ۲، ص ۸۹ و ۹۰؛ طبرى، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمد، أبو الفضل ابراهیم، ج ۵، ص ۴۱۶٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


1 + = 3