دایره المعارف اسلام پدیا » علائم ظهور امام زمان (علیه السلام)
منوی اصلی

علائم ظهور امام زمان (علیه السلام)

تاریخ: ۰۲ فروردین ۱۳۹۹ در باب: تاریخ, تاریخ اسلام

ظهور امام زمان (علیه السلام)، علائم و نشانه‌هایی دارد که می‌توان آنها را از اتفاقات شاخص آخرالزمان محسوب نمود. این علائم و نشانه‌ها به دو دسته حتمی و غیرحتمی تقسیم می شوند.

  1. علائم و نشانه‏هاى حتمى

منظور از نشانه‏هاى حتمى ظهور، آن است که تحقق و وقوع آنها قبل از قیام امام زمان (علیه السلام)، قطعى و الزامى خواهد بود، به گونه‏اى که تا آنها واقع نگردند، حضرت مهدى (علیه السلام) ظاهر نخواهد شد، به نحوی که اگر کسى پیش از واقع شدن این نشانه‏، ادعاى ظهور آن حضرت را بکند، ادعایى نادرست است.[۱] در مورد رویدادهاى محتوم، مضمون روایات اختلاف و افزونى و کاستى دارند. در برخى روایات، پنج نشانه محتوم، پیش از قیام قائم (علیه السلام) ذکر شده است که عبارتند از: خروج سفیانى، خروج یمانى، صیحه آسمانی (کسى که از آسمان به نام مهدى (علیه السلام) ندا مى‏دهد)، فرو رفتن لشکر سفیانی در سرزمین بیداء (بین مکه و مدینه)، و کشته شدن نفس زکیه.[۲]

  1. علائم و نشانه‏هاى غیر حتمى

نشانه‏هاى غیرحتمى؛ یعنى نشانه هایی که وقوع آنها حتمی و قطعی نیست، ممکن است پدید آیند و ممکن است پدید نیایند و امام زمان (علیه السلام) ظهور کند. البته امامان معصوم (علیهم السلام) به خاطر مصالحى، از پدید آمدن آنها در دوره غیبت، خبر داده‏اند، ولی ممکن است در نشانه‏هاى غیرحتمى، «بداء» حاصل شود و تغییر یابند و یا به‏ کلى حذف شوند.  علائم غیر حتمى، فراوان اند. برخی از آنها عبارتند از: گرفتن خورشید و ماه در ماه رمضان،‏[۳] خرابى دیوار مسجد کوفه از طرف خانه عبدالله بن مسعود،[۴] هلاکت بسیارى از مردم‏،[۵] ظهور علم و دانش در قم‏،[۶] فرا گیر شدن ظلم و فساد در جامعه‏.[۷]

[۱]. البته باید توجه داشت که حتمى و یا مسلم و قطعى بودن وقوع این نشانه‏ها، به این معنا نیست که پدید نیامدن آنها محال است، بلکه به ‏حسب فراهم بودن شرایط و مقتضیات و نبودن بازدارنده‏ها، پدید آمدن آنها اگر خداوند اراده کند، قطعى خواهد بود. به بیان دیگر ممکن است که حتی در نشانه‏هاى حتمى نیز «بداء» حاصل ‏شود. به بیان دیگر نشانه‏هاى حتمى ظهور، از جهت فراهم بودن شرایط و نبودن بازدارنده‏ها، پدید خواهند آمد، ولى محال نیست که خداوند آنها را تغییر دهد. از آن‏جا که در روایات فراوانى، امامان (علیهم السلام)، بر مسلم بودن پدید آمدن آنها تأکید کرده‏اند، مى‏توان گفت که اراده خداوند بر وقوع آنها است. جمعى از نویسندگان مجله حوزه، چشم به راه مهدى (علیه السلام)، ص ۲۶۳، ۲۶۵ و ۲۶۶؛ صافى، لطف الله، منتخب الأثر فی الإمام الثانی عشر (علیه السلام)، ج ‏۳، ص ۳۰۳٫

[۲]. نعمانى، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی‏، محقق: غفارى، على‏اکبر، ص ۲۵۷ و ۲۶۴؛ امین عاملى، سید محسن، سیره معصومان (ترجمه اعیان الشیعه)، مترجم: حجتى کرمانى، على/وجدانی، حسین، ج ۵، ص  ۳۶۴٫

[۳]. الغیبه للنعمانی‏، ص ۲۷۱٫

[۴]. مقدسى شافعى سلمى، یوسف بن یحیى، عقد الدرر فی أخبار المنتظر (علیه السلام)، ص ۱۵۴٫

[۵]. همان، ۱۵۴ و ۱۵۵٫

[۶]. منتخب الأثر فی الإمام الثانی عشر (علیه السلام)، ج ‏۳، ص ۶۲٫

[۷]. همان، ص ۱۱۵٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


9 + = 13