دایره المعارف اسلام پدیا » وفات محمد بن عثمان بن سعید
منوی اصلی

وفات محمد بن عثمان بن سعید

تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۸ در باب: بزرگان, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها

بنابر گزارش روایات، محمد بن عثمان زمان مرگ خویش را پیش‌گویی کرد و دو ماه پیش از وفات خود، از آن خبر داده و خود را آماده مرگ ساخت. از ابو الحسن على بن احمد دلال قمى نقل شده که گفت: روزى بر ابو جعفر محمد بن عثمان وارد شدم تا به وى سلام کنم. دیدم لوحى پیش روى او نهاده و نقاش بر آن نقش می کشد و آیاتى از قرآن در آن می نویسد و اسامى ائمه (علیهم السلام) را در حواشى آن می نگارد. من گفتم: آقا! این لوح چیست؟ فرمود: این براى قبرم می‌باشد و مرا روى آن خواهند گذاشت، یا این که گفت: بر آن تکیه می‌دهم. و هم فرمود: هر روز داخل قبرم می‌شوم و یک جزء قرآن می‌خوانم سپس بیرون مى‏آیم.[۱] همچنین ابو الحسن می‌گوید: محمد بن عثمان دست مرا گرفت و قبر خود را به من نشان داد و گفت: چون فلان روز و فلان ماه و فلان سال فرا رسد، به سوى خدا می‌روم و در آن مدفون می‌شوم و این لوح هم با من خواهد بود. چون از نزد او خارج شدم، آن چه فرموده بود یادداشت کردم و همواره مراقب آن اوقات بودم. چیزى نگذشت که او بیمار شد و بالاخره در همان روز و ماه و سالى که گفته بود وفات یافت و در همان قبر نیز دفن شد.[۲]

از محمد بن على اسود قمی روایت شده است: ابو جعفر عمرى (محمد بن عثمان) براى خود قبرى کنده بود و آن را با لوحی از چوب مخصوص صاف نمود. من از وى جریان را پرسیدم گفت: برای (حوادثی که برای) مردم پیش می آید، اسباب و عللی وجود دارد، من (از جانب حضرت صاحب الامر علیه السّلام) امر شده ام که خود را براى مرگ آماده سازم، و پس از دو ماه درگذشت. خداوند متعال از او خشنود باد.[۳]

از ابونصر هبه الله نقل شده که اباجعفر محمد بن عثمان عَمری در آخر جمادی الاولی سال ۳۰۴ یا ۳۰۵، از دار دنیا رفت و قبر وی، نزد قبر مادرش در خیابان باب الکوفه (بغداد) در همان مکانی است که خانه ها و منازلشان در آن جا بوده و در حال حاضر در وسط بیابان واقع شده است،[۴] ولی شیخ عباس قمی می نویسد: در حال حاضر قبر وی در مقبره بزرگی نزدیک درب سلمان (رحمه اللّه) قرار دارد و نزد اهل بغداد به شیخ خلاّنی معروف است.[۵]

[۱]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ‏۵۱، ص ۳۵۱؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار ج ۱۳ (مهدى موعود)، ترجمه: دوانی، علی، ص ۶۷۵٫

[۲]. همان.

[۳]. طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، محقق/مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص ۳۶۵ و ۳۶۶‏؛ طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الورى بأعلام الهدى، ص ۴۵۰٫

[۴]. همان، ص ۳۶۶؛ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج ‏۴، ص ۵۱۰٫

[۵]. قمی، عباس، سفینه البحار و مدینه الحکم و الآثار، ج ۲، ص ۴۰۵٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


9 + 8 =