دایره المعارف اسلام پدیا » شیوه نیابت محمد بن عثمان بن سعید
منوی اصلی

شیوه نیابت محمد بن عثمان بن سعید

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۹۸ در باب: بزرگان, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها

شیوه نیابت محمد بن عثمان بن سعید از امام زمان (علیه السلام) به این نحو بود که:

اولا توقیعات آن حضرت در امور مهم دینى، با همان خطى که در زمان پدرش عثمان بن سعید صادر می‌شد، به دست او صادر می‌شد و به شیعیان می‌رسید.[۱]

ثانیا وی دست‌یارانی در نقاط مختلف داشت که وی را در امر نیابت یاری می نمودند. در میان آنها حسین بن روح نوبختى بود که بعدا سومین سفیر امام زمان (علیه السلام) شد.[۲]

ثالثا محمد بن عثمان برای آن که بتواند وظایف نیابت را به نحو احسن انجام دهد، به گونه ای که حساسیت‌ مخالفان برانگیخته نشود، از اصل پنهان کاری استفاده می کرد. جاسم حسین می نویسد: وى فعالیت‌هاى پنهانى سازمان وکالت را ادامه مى‏داد و نقش آن را در میان امامیه گسترش مى‏بخشید. او مى‏کوشید وظایف سفیر اول (عثمان بن سعید) را بدون آن که مورد آزار دستگاه عباسیان قرار گیرد دنبال کند. بدین منظور، اعتقاد عباسیان را به این فکر که، سفیر اول آنان را رهنمون ساخته بود که امام عسکرى (علیه السلام) بدون جانشین از دنیا رفته، مستحکم‌تر مى‏کرد، به این منظور که حکومت قانع شود که دیگر قیامى صورت نمى‏گیرد؛ زیرا امامیه دیگر امامى ندارند که گرد او جمع شوند و هدایت یابند و بر این اساس از هر گونه اقدامى علیه شیعیان سست می گشتند. وی در همان حال اقدامات نائب اول را دنبال مى‏کرد و مى‏کوشید تا وجود امام غائب (علیه السلام) را براى معتمدان امامیه اثبات کند. او این عقیده را در میان امامیه نشر مى‏داد که غیبت امام با اراده الهى صورت گرفته و احادیث ائمه پیشین (علیهم السلام)، مؤید این معنا است و او، ابو جعفر، سفیر راستین امام غائب (علیه السلام) مى‏باشد.[۳]

[۱]. طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، محقق/مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص ۳۶۲٫

[۲]. طوسى، محمد بن حسن‏، متن و ترجمه کتاب غیبت شیخ طوسی، ترجمه و تحقیق: عزیزی، مجتبی، ص ۶۴۶٫

[۳]. حسین، جاسم، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ترجمه: آیت اللّهی، سید محمد تقی، ص ۱۶۹.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 9 = 17