دایره المعارف اسلام پدیا » توقیعات شریف امام زمان (علیه السلام) به محمد بن عثمان بن سعيد
منوی اصلی

توقیعات شریف امام زمان (علیه السلام) به محمد بن عثمان بن سعید

تاریخ: ۱۸ دی ۱۳۹۸ در باب: بزرگان, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها

«توقیع»، به نامه‌ها و نوشته‌های امامان به ویژه امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، گفته می‌شود. در این بخش به نمونه‌هایی از توقیعات امام زمان (علیه السلام) به محمد بن عثمان اشاره می‌شود.

الف) از ابن بابویه روایت شده است: ابو جعفر محمّد بن محمّد خزاعى از ابو على بن حسین ابو الحسین اسدى از پدرش (رضی الله عنه) که گفت: بدون آن‌ که من سؤالى کرده باشم، ابتدائا از شیخ ابوجعفر محمّد بن عثمان عمرى (نائب دوّم حضرت مهدى عجّل اللَّه تعالى فرجه الشریف) توقیعى به این شرح به دستم رسید:

«[بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏] لعنت خدا و ملائکه و مردم تماما بر کسى که درهمى از مال ما را حلال بداند». اسدى مى‏گوید: به ذهنم رسید که این مطلب براى کسى است که حرامى را حلال بداند، پس چه مزیّتى در این براى حجّت از غیر حجّت است؟ اسدى ادامه مى‏دهد: قسم به آن کسى که محمّد (صلی الله علیه و آله و سلم) را به حق، بشارت دهنده قرار داد، بعد از آن در توقیع نگریستم و دیدم که به آن چه در ذهنم گذشته تغییر یافته است: «[بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‏] لعنت خدا و ملائکه و مردم تماما بر کسى باد که درهمى از مال ما را به طور حرام بخورد».[۱]

ب) توقیع شریفی که سیّد بزرگوار؛ ابن طاووس در «اقبال» به اسنادش، بدین صورت روایت کرده است:

«و من الدعوات فی کلّ یوم من رجب ما رویناه أیضاً عن جدّی أبی جعفر الطوسی رضی اللّه عنه فقال: أخبرنی جماعه عن ابن عیّاش قال: ممّا خرج على ید الشیخ الکبیر أبی جعفر محمّد بن عثمان بن سعید رضی اللّه عنه من النّاحیه المقدّسه ما حدّثنی به خیر بن عبد اللّه قال: کتبته من التوقیع الخارج إلیه: بسم اللّه الرّحمن الرّحیم ادع فی کلّ یوم من أیّام رجب: اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِمَعانِی جَمِیعِ ما یَدْعُوکَ بِهِ وُلاهُ أَمْرِکَ، الْمَأْمُونُونَ عَلى‏ سِرِّکَ، الْمُسْتَسِرُّونَ بِأَمْرِکَ، الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ، الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ. أَسْأَلُکَ بِما نَطَقَ فِیهِمْ مِنْ مَشِیَّتِکَ، فَجَعَلْتَهُمْ مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ، وَ أَرْکاناً لِتَوْحِیدِکَ، وَ آیاتِکَ وَ مَقاماتِکَ، الَّتِی لا تَعْطِیلَ لَها فِی کُلِّ مَکانٍ، یَعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ، لا فَرْقَ بَیْنَکَ وَ بَیْنَها إِلَّا أَنَّهُمْ عِبادُکَ وَ خَلْقُکَ،…».[۲]

ج) شیخ طوسی می‌گوید: جمعى از علماء از محمد بن على بن بابویه (شیخ صدوق) و او از احمد بن هارون فامى، براى ما روایت نمودند که وى گفت: محمد بن عبداللَّه بن جعفر حمیرى از پدرش عبداللَّه بن جعفر نقل کرد: توقیعى از ناحیه مقدسه امام زمان (علیه السّلام) براى ابو جعفر محمد بن عثمان (قدس اللَّه روحه) در تعزیت پدرش (رضى اللَّه عنه) صادر شد و از جمله مرقوم فرموده بود: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ‏، تسلیم فرمان خداوند و راضى به قضاى الهى هستیم. پدرت با سعادت زیست و با افتخار مرد، خدا او را رحمت کند، و به اولیاء و دوست‌داران خود (علیهم السلام) ملحق سازد. او پیوسته در آن چه او را به خدا نزدیک می‌نمود تلاش و کوشش داشت، خداوند روى او را تر و تازه گرداند و او را بیامرزد.[۳]

و در فصل دیگر توقیع نوشته بود: خداوند ثواب تو را زیاد گرداند و در این مصیبت، صبر نیکو مرحمت فرماید. تو مصیبت‌زده‏اى و ما هم اندوهناک هستیم. فراق پدرت براى تو و ما هر دو وحشتناک است. خداوند او را در جایى که دارد شاد گرداند. از کمال سعادت او این بود که مثل تو فرزندى داشت که بعد از او بماند و به دستور وى جانشین او گردد و براى او طلب رحمت و مغفرت کند! من هم می‌گویم: الحمد للَّه؛ زیرا شیعیان به وجود تو و آن چه خداوند در تو و نزد تو قرار داده است، مسرور هستند. پروردگار عالم تو را یارى کند و نیرو بخشد و پشتیبانى نماید و در کار خود توفیق دهد. خداوند دوست و نگهبان تو باشد»‏.[۴]

کلید واژه: نامه امام زمان به محمد بن عثمان بن سعید، توقیعات امام زمان به محمد بن عثمان

[۱]. راوندی، قطب الدین، الخرائج و الجرائح، ج ‏۳، ص ۱۱۱۸٫

[۲]. سید بن طاووس، علی بن موسی، الإقبال بالأعمال الحسنه فیما یعمل مره فی السنه، محقق/مصحح: قیومى اصفهانى، جواد، ج ‏۳، ص ۲۱۴ و ۲۱۵٫

[۳]. طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، محقق/مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص ۳۶۱٫

[۴]. همان؛ الخرائج و الجرائح، ج ‏۳، ص ۱۱۱۲٫








ثبت نظر


7 + 4 =