دایره المعارف اسلام پدیا » فلسفه اسامی، القاب و شهرت عثمان بن سعید عمری
منوی اصلی

فلسفه اسامی، القاب و شهرت عثمان بن سعید عمری

تاریخ: ۲۶ آذر ۱۳۹۸ در باب: بزرگان, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها

عثمان بن سعید به سَمّان، زیّات، عَمری، عسکری و اسدی شهرت یافته است که از میان اینها، سَمّان و عَمری شهرت بیشتری دارد.

در محافل شیعه از او به «سمّان» (روغن فروش)، یاد می‌شود؛ زیرا به منظور استتار فعالیت‌های سیاسی، روغن فروشی می‌کرد و اموال متعلق به امام را، که شیعیان به وی تحویل می‌دادند، در ظرف‌های روغن قرار داده به محضر امام عسکری (علیه السلام) می‌رساند؛[۱] یعنی رسم وى چنین بود که شیعیان، اموالى را که براى امام حسن عسکرى (علیه السّلام) مى‏آوردند به وى می‌دادند و او از ترس این که مبادا آن اموال به دست دشمنان بیفتد، آنها را میان خیک روغن پنهان نموده و بدین‌گونه به خانه امام می‌رسانید!.[۲]

علت این که او را «عمرى» و «اسدی» می‌گویند، این است که وی را به جد و قبیله‌اش منسوب داشتند. ابو نصر هبهاللَّه بن احمد کاتب؛ فرزند دختر محمد بن عثمان عمری گفته است: وى اصلا اسدى است، ولى او را به جدش منسوب داشتند و بدین جهت به عمری شهرت یافت.[۳]

گروهى از شیعیان گفته‏اند: حضرت امام حسن عسکرى (علیه السّلام) فرمود: نام «عثمان» و کنیه «ابو عمرو» در یک شخص جمع نمی‌شود و دستور دادند که کنیه او را که «ابو عمرو» بود برهم زنند و از آن وقت «عمرى» خوانده شد.![۴]

عثمان بن سعید را عسکرى نیز می‌گویند؛ زیرا وى از قریه «عسکر» سامره بوده است.[۵]

 

[۱]. طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، محقق/ مصحح: تهرانى، عبادالله و ناصح، على احمد، ص ۳۵۴.

[۲]. مجلسی، محمد باقر، بحار الأنوار، مصحح: جمعى از محققان‏، ج ‏۵۱، ص ۳۴۴؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار ج ۱۳ (مهدى موعود)، ترجمه: دوانی، علی، ص ۶۶۵٫

[۳]. همان.

[۴]. لَا یُجْمَعُ عَلَى امْرِئٍ بَیْنَ عُثْمَانَ وَ أَبُو عَمْرٍو وَ أَمَرَ بِکَسْرِ کُنْیَتِهِ فَقِیلَ الْعَمْرِی‏، الغیبه، ص ۳۵۴٫

[۵]. همان.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


4 + 3 =