دایره المعارف اسلام پدیا » اولین نائب خاص امام زمان (علیه السلام)
منوی اصلی

اولین نائب خاص امام زمان (علیه السلام)

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۸ در باب: بزرگان, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها

غیبت صغرى (غیبت کوتاه) امام مهدى (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، از سال ۲۶۰ هجرى آغاز و تا سال ۳۲۹ هجرى به طول انجامید. در این دوران چهار نفر از خواص یاران و شیعیان امام زمان (علیه السلام)، به عنوان وکیل و نایب خاص آن حضرت، عهده دار رتق و فتق امور ایشان و واسطه در رد و بدل کردن سؤالات، پاسخ ها، وجوهات شرعی، و توقیعات بین امام (علیه السلام) و شیعیان بودند. نخستین نائب خاص امام زمان (علیه السلام) در این دوره، جناب عثمان بن سعید عمری است.[۱] سایر نواب به ترتیب عبارتند از: ابو جعفر محمد بن عثمان عمرى‏؛ ابو القاسم حسین بن روح نوبخت‏؛ و ابو الحسن على بن محمد سیمرى.[۲]

عثمان بن سعید در زمان امام حسن عسکری (علیه السلام) در سامرا اقامت داشت. در آن زمان سامرا پایتخت و مقر لشکریان سلسله عباسى بود که از آغاز با ائمه (علیهم السلام) مخالفت مى‏کردند. پس از شهادت امام یازدهم (علیه السلام)، نخستین سفیر امام زمان (علیه السلام)، دیگر دلیلى براى اقامت در سامرا نداشت؛ زیرا وی ترجیح می داد فعالیت‌هاى سازمان وکالت را به دور از چشم مقامات دولتى در پایتخت رهبرى کند. بنابراین، وى به بغداد مهاجرت کرد و در آن جا، منطقه کرخ (محل سکونت شیعیان) را مرکز رهبرى سازمان امامیه قرار داد. عثمان به عنوان تقیه مى‏کوشید خود را از بازرسی‌هاى رژیم عباسى دور نگه دارد، بدین ترتیب که در هیچ مجادله و بحث آشکار مذهبى یا سیاسى درگیر نمى‏شد. او خود را به صورت کره و روغن فروش (سمان) در مى‏آورد و وجوهات را در کیسه روغن براى امام مى‏برد لذا لقب زیّات یا سمّان یافت.[۳]

[۱]. جاسم، حسین، تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ترجمه: آیت اللّهی، سید محمد تقی، ص ۱۵۵ و ۱۵۶.

[۲]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، مصحح: جمعى از محققان‏، ج ‏۵۱، ص ۳۴۴؛ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار ج ۱۳ (مهدى موعود)، ترجمه: دوانی، علی، ص  ۶۶۹ و ۶۹۰٫

[۳]. تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص ۱۴۹٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 9 = 15