دایره المعارف اسلام پدیا » اخلاق و سیر و سلوک میرزا مهدی اصفهانی
منوی اصلی

اخلاق و سیر و سلوک میرزا مهدی اصفهانی

تاریخ: ۰۵ خرداد ۱۳۹۸ در باب: تاریخ, تاریخ بزرگان

میرزا مهدی اصفهانی حدود ۲۸ تا ۳۰ سالگی به موازات تلاش‌های علمی، پرداختن به بعد عملی، اخلاقی و سلوکی را نیز ادامه می‌دهد. او پیمودن مراحل «سیر نفسی» را از دست نمی‌دهد، و درجات سلوک را همواره نزد استادان فن، مانند آقا سید احمد کربلائی به خوبی می‌گذراند و مراحلی چون «معرفت نفس» و خلع بدن (تجرید) را پشت سر می گذارد.[۱] این روش و سلوک در بیرون از خانه و در خانه نمود داشته‌است.

فرزند میرزا می‌گوید: ایشان در منزل هیچ‎گاه به فرزندانش تحکّم نمی‎کرد. بسیار آرام و مهربان بود. البته فقط به ما می‎گفت: هوا که تاریک که می‎شود، به خانه برگردید، نگذارید پس از غروب بیرون از خانه باشید. یک شب به همراه برادر بزرگم ابراهیم تا شب بیرون بودیم. وقتی به خانه برگشتیم، مادرمان گفت: نزد پدرتان بروید و بگویید که چرا تا الان بیرون بودید. ما هم رفتیم و گفتیم مجسمه‎ای در شهر بود که برای تماشا رفته بودیم. ایشان هم فرمود: دیگر تکرار نشود و قبل از غروب در خانه باشید؛ چون شهر در شب‎ها وضعیت مناسبی ندارد. مادر ما هم بسیار ملاحظه پدر را می‎کرد. با این حال، پدرم هیچ‌گاه بر ما سخت‎گیری نداشت. وی می‌گوید: در باره مسائل دینی هم هیچ‌گونه اجباری در منزل نبود، ضمن این‌که یادم نمی‎آید که مرحوم والدم عصبی شده باشد.[۲]

در مجموع مرحوم میرزا انسانی فرشته خوی، عالم راشد ملکوتی سیرت، فقیه اصولی فانی در محبت حضرت ختمی مرتبت (صلی الله علیه و آله) و عترت طاهره (علیهم‎السلام) و عاشق صادق خاتم‌ الاوصیاء (عجّل الله تعالی فرجه الشریف) و صاحب نفس قدسی بود. ایشان مردی به تمام معنا بزرگ بود.[۳]

[۱]. حکیمی، محمد رضا، مکتب تفکیک، ص ۲۱۴٫

[۲]. غروی، اسماعیل (فرزند مرحوم میرزا)، مجله حریم امام، سال هفتم، ش ۳۴۳، ص ۱۳٫

[۳]. مهدوی دامغانی،‌ احمد، همان، ص ۱۵٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 2 = 8