دایره المعارف اسلام پدیا » جغرافياى استان قم
منوی اصلی

جغرافیاى استان قم

تاریخ: ۲۰ اسفند ۱۳۹۷ در باب: اماکن, جغرافیای قم, عمومی

استان قم، تقریبا در مرکز ایران قرار دارد. مساحت آن در حدود ۱۴۶۳۱ کیلومتر مربع مى باشد. این استان از شمال به استان تهران، از شرق به استان سمنان، از جنوب به استان اصفهان و از غرب به استان مرکزى، محدود است؛

بنابراین استانى است که در مسیر استان هاى مهم ایران قرار دارد که از نظر بازرگانى و اقتصادى، سیاحتى و زیارتى، اهمیت استان را دو چندان مى کند. همچنین این استان در غرب دریاچه نمک (مسیله ) و دشت کویر واقع شده است

در سال ۱۳۱۶ هجرى شمسى، ایران از نظر تقسیمات کشورى، به ترتیب به ایالت، ولایت و بلوک تقسیم شد. در این میان نخستین قانون تقسیمات کشورى به صورت جدید تصویب شد. در این قانون، ایران به ۱۰ استان و ۴۰ شهرستان تقسیم شده بود که استان ها با شماره مشخص شده بودند. استان فعلى قم جزئى از استان دوم به شمار مى آمد. شهرستان هاى استان دوم عبارت بودند از سارى، گرگان، سمنان، تهران، قم و کاشان.

در سال ۱۳۳۹ طبق قانونى که از مجلس گذشت مقرر شد که استان ها به جاى شماره، به اسامى اصلى و تاریخى خود نامیده شوند. در این میان تقسیم بندى محدوده استان قم جزو استان مرکزى، و تهران، مرکز این استان به شمار آمد.[۱]

به دنبال تشکیل استان جدیدى به نام استان تهران، با تصویب هیاءت دولت در سال ۱۳۶۵، شهرستان قم از استان مرکزى جدا گردید و جزء استان تهران شد.

سرانجام در سال ۱۳۷۴در پى سفر رهبر معظم انقلاب اسلامى، حضرت آیه الله خامنه اى به قم – که مصادف با ایام ولادت با سعادت حضرت على (علیه السلام) بود- شهرستان قم به امر ایشان و نیز با تصویب مجلس شوراى اسلامى، به استان جداگانه اى به نام استان قم تبدیل شد تا به مشکلات دیرینه آن رسیدگى بیشترى گردد.

بنابراین، شهرستان قم با ترکیب چهار بخش، شامل بخش مرکزى، بخش کهک، بخش خلجستان، بخش جعفر آباد و شهرستان هاى قم، کهک و گازران، به استان مستقلى تبدیل شد.

 [۱] . اقتباس از کتاب جغرافیاى سال دوم متوسطه نظام قدیم آموزشى .




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


2 + = 3