دایره المعارف اسلام پدیا » تعریف اصطلاحی بداء
منوی اصلی

تعریف اصطلاحی بداء

تاریخ: ۱۷ بهمن ۱۳۹۷ در باب: کلام

در اصطلاح دانشمندان، محدّثان و متکلّمان شیعه، بداء به معنای حکم به وجود اشیاء و اراده ایجاد آن طبق مصلحت، محو حکم و ایجاد چیزی در شرایط خاص و زمان معینی است که زیاده و نقصان در صورتی است که قضای حتمی و اراده قطعی الهی بر آن تعلق نگرفته باشد.[۱]علماى «عقاید اسلامى» گفته‏اند: «بداء» درباره خداوند، آشکار کردن چیزى است که بر بندگان مخفى بوده و ظهورش براى آنان تازگى دارد. بنابراین، کسانى که پنداشته‏اند مقصود از بداء درباره خداوند این است که براى حق تعالى نیز، همانند مخلوقات، رأى تازه‏اى – غیر از آنچه پیش از بداء داشته – پیدا مى‏شود سخت در اشتباه هستند.[۲]

[۱].  تهرانی، آقا بزرگ، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج ۳، ص ۵۷ – ۵۱٫

[۲] . عسکری، سید مرتضی، عقاید اسلام در قرآن کریم، ترجمه: کرمی‏، محمد جواد، ج ‏۲، ص ۵۰۳؛ ر ک: اسلام پدیا.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 4 = 11