دایره المعارف اسلام پدیا » همگامی و همراهی امام علی (علیه السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله)
منوی اصلی

همگامی و همراهی امام علی (علیه السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله)

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۷ در باب: امام علی(ع), بزرگان, تاریخ, تاریخ اسلام, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها, سیره, معصومین, پیامبر (ص)

از ویژگی های برجسته و بارز دوران جوانی امام امیرالمؤمنین (علیه السلام)، همگامی و همراهی با پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در همه صحنه ها است.

محدث اربلی از قاسم بن ابی سعید نقل می کند:

«روزی فاطمه زهرا (علیها السلام) نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمد و از ضعف حال خود اظهار کرد. آن حضرت فرمود: آیا نمى‏دانى منزلت على (علیه السلام) نزد من چه اندازه است؟ علی در دوازده سالگى امر (رسالت) مرا کفایت نمود، در شانزده سالگی (در جنگ‌ها شرکت نموده) و پیش روی من شمشیر می زد. او در نوزده سالگی قهرمانان مشرک را به هلاکت رساند، در بیست سالگی غم و اندوه از چهره من زدود و در بیست و دو سالگی درِ قلعه خیبر را از جا کنده و بلند نمود، به گونه‌ای که پنجاه نفر مرد نمی توانستند آن را بلند کنند. راوى می‌گوید: (با شنیدن این فضائل)، چهره فاطمه (سلام الله علیها) برافروخته گردید و (از خوشحالی) قدم‌هاى او بر زمین قرار نمی‌گرفت، تا این که خدمت أمیرالمؤمنین (علیه السلام) آمد و از آن چه شنیده بود به آن حضرت خبر داد. امام علی (علیه السلام) در پاسخ فرمود: پس حال شما چگونه می‌بود اگر پیامبر به همه تفضلاتی که حق‌تعالى به من نموده، حدیث می فرمود».[۱]

سید محسن امین در وصف همراهى امام على (علیه السلام) با پیامبر (صلی الله علیه و آله) می نویسد:

«على (علیه السلام) همواره در رکاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) بود. او بیست و سه سال پس از بعثت با پیامبر همراهى کرد که سیزده سال آن در مکه و پیش از هجرت بود. او در تمام سختی‌هایى که پیامبر در مکه متحمل بود، شرکت کرد و بیشترین سنگینى بار آن حضرت را بر دوش داشت. ده سال پس از هجرت نیز در مدینه با پیامبر بود و آزار مشرکان و کافران را از آن حضرت دور مى‏داشت و با فداکاری خود، پیامبر را از گزند دشمنان محافظت مى‏کرد. على پهلوانان نامدار عرب را کشت و در مقابل دیدگان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) با آنان شمشیر زد و این درحالى بود که عمر وى در آن هنگام بین بیست، بیست و سه تا بیست و پنج سال بود».[۲]

[۱]. فتال نیشابورى، محمد بن حسن‏، روضه الواعظین و بصیره المتعظین، ج ‏۱، ص ۲۷۷؛ اربلى، على بن عیسى‏، کشف الغمه فی معرفه الأئمه،ج ‏۱، ص ۳۸۵؛ شامى، یوسف بن حاتم، الدر النظیم فی مناقب الأئمه اللهامیم‏، ص ۲۴۱؛ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج ‏۳، ص ۳۰۷ و ۳۰۸؛ مجلسى، محمد باقر، جلاء العیون‏، ص ۳۲۰٫

[۲]. امین عاملى، سید محسن، أعیان الشیعه، ج ‏۱، ص ۳۷۴٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


8 + 7 =