دایره المعارف اسلام پدیا » حضور امام علی (علیه السلام) در جنگ‌ها و مأموریت‌ها
منوی اصلی

حضور امام علی (علیه السلام) در جنگ‌ها و مأموریت‌ها

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۷ در باب: امام علی(ع), بزرگان, تاریخ, تاریخ اسلام, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها, جنگ های پیامبر, سیره, معصومین

امام علی (علیه السلام) در دوران ده ساله همراهی با پیامبر (صلی الله علیه و آله) بعد از هجرت، در همه جنگ‌های آن حضرت، به غیر از جنگ تبوک که به امر ایشان و به عنوان جانشین در مدینه مانده بود، حضور داشت و غالبا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پرچم را به دست ایشان می داد.[۱]

نام تعدادی از غزوه‌هایی[۲] که حضرت در آنها حضور داشته عبارتند از: ودان یا ابواء،[۳] بواط و بدر الاولی،[۴] العشیره،[۵] بدر،[۶] جهینه،[۷] احد،[۸] بنو نضیر،[۹] خندق (احزاب)،[۱۰] بنو قریظه،[۱۱] وادی الرمل (ذات السلاسل)،[۱۲] بنو مصطلق،[۱۳] حدیبیه،[۱۴] خیبر،[۱۵] وادی القری،[۱۶] عمره القضاء،[۱۷] فتح مکه،[۱۸] حنین،[۱۹] و طائف.[۲۰]

ابن عساکر تعداد سریه‌هایی[۲۱] را که حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) در آنها شرکت داشته، ۱۹ مورد اعلام می‌نماید.[۲۲] بعضی از آنها عبارتند از: بنی سعد فدک،[۲۳] فلس،[۲۴] یمن.[۲۵]

آن حضرت در سنین جوانی، مأموریت‌های مختلفی از جانب رسول خدا (صلی الله علیه و آله) داشت که یکی از آنها رفتن به یمن برای تبلیغ و ارشاد و قضاوت میان مردم آن دیار بود. امام علی (علیه السلام) هنگام رفتن به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عرض کرد: من نمی دانم که قضاوت چیست؟ رسول خدا (صلی الله علیه و آله) با دست مبارکش به سینه ایشان زد و این گونه دعا نمود: «خدایا قلبش را هدایت کن و زبانش را محکم نما». امام علی (علیه السلام) فرمود: به خدا سوگند (بعد از این دعای حضرت) در هیچ قضاوت بین دو نفر، دچار شک و تردید نشدم.[۲۶]

برخی دیگر از مأموریت‌های آن حضرت عبارت‌اند از: ابلاغ آیات سوره برائت (سوره توبه) به مشرکان مکه،[۲۷] جبران و اصلاح جنایت خالد بن ولید،[۲۸] اعزام به منطقه حسمی و جبران اقدام زید بن حارثه،[۲۹] اعزام به عمان و کشتن جلندی بن کرکره،[۳۰] و دعوت جنیان به اسلام.[۳۱]

 [۱]. ابن طولون حنفی، شمس الدین محمد بن علی، الأئمه الاثنا عشر، محقق: المنجد، صلاح الدین، ص ۴۹؛ ابن الجوزی، سبط، تذکره الخواص، ص ۲۸؛ باعونى‏، شمس الدین، جواهر المطالب فی مناقب الإمام على بن أبى طالب (علیهما السّلام)، ج ‏۱، ص ۲۳۴٫

[۲]. مقصود از «غزوه» آن‏گونه هجوم به دشمن است که خود رسول خدا (صلی الله علیه و آله) همراه سپاه ‏بوده و آن را رهبرى مى‏کرد. ر.ک: سبحانى‏، جعفر، فروغ ابدیت (تجزیه و تحلیل کاملى از زندگى پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله و سلّم)، ص ۴۵۹٫

[۳]. طبرى (عماد الدین)، حسن بن على، مناقب الطاهرین، ج ‏۱، ص ۳۵۷٫

[۴]. امین عاملى، سید محسن، أعیان الشیعه، ج ‏۱، ص ۳۸۱٫

[۵]. همان.

[۶]. واقدى‏، محمد بن عمر، المغازى‏، تحقیق: مارسدن جونس، ج ‏۱، ص ۱۵۳٫

[۷]. کوفى‏، محمد بن سلیمان، مناقب الإمام أمیر المؤمنین على بن أبى طالب (علیهما السلام)، ج ‏۲، ص ۶۱۰٫

[۸]. الأئمه الاثنا عشر، ص ۴۹٫

[۹]. مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج ‏۱، ص ۹۱ و ۹۲٫

[۱۰]. همان، ص ۹۸٫

[۱۱]. همان، ص ۱۰۹٫

[۱۲]. همان، ص ۱۱۳٫

[۱۳]. همان، ص ۱۱۸٫

[۱۴]. همان، ص ۱۱۹٫

[۱۵]. الأئمه الاثنا عشر، ص ۵۰٫

[۱۶]. أعیان الشیعه، ج ‏۱، ص ۴۰۷٫

[۱۷]. المغازی‏، ج ‏۲، ص ۷۳۸٫

[۱۸]. الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج ‏۱، ص ۵۶ و ۵۷٫

[۱۹]. همان، ص ۱۴۰٫

[۲۰]. همان، ص ۱۵۲٫

[۲۱]. مقصود از «سریّه»، اعزام گروه‏ها و یا گردان‏ها و هنگ‏هایى بود که خود پیامبر (صلی الله علیه و آله) شخصا در آن شرکت نداشت، بلکه براى آنان سرپرستى معین و آنها را به مقصدى اعزام مى‏کرد. ر.ک: فروغ ابدیت (تجزیه و تحلیل کاملى از زندگى پیامبر اکرم صلّى الله علیه و آله و سلّم)، ص ۴۵۹٫

[۲۲]. ابن عساکر، علی بن حسن، تاریخ مدینه دمشق، ج ‏۴۲، ص ۵۷۸٫

[۲۳]. المغازی‏، ج ‏۲، ص ۵۶۲؛ بیهقى، ابوبکر، دلائل النبوه، ج ‏۴، ص ۸۴٫

[۲۴]. المغازی‏، ج ‏۳، ص ۹۸۴٫

[۲۵]. همان، ص ۱۰۷۹٫

[۲۶]. ابن عبد‌البر، یوسف بن عبدالله، الاستیعاب فی معرفه الاصحاب، محقق: البجاوى، على محمد، ج ۳، ص ۱۱۰۰٫

[۲۷]. الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج ‏۱، ص ۶۵٫

[۲۸]. همان، ص ۵۴ – ۵۶٫

[۲۹]. شافعی، محمد بن طلحه، مطالب السَؤول فى مناقب آل الرسول (صلی الله علیه و آله)، ص ۱۴۱ و ۱۴۲٫

[۳۰]. ابن شهر آشوب، محمد بن علی، مناقب آل ابی طالب، ج ‏۲، ص ۳۱۱٫

[۳۱]. ابن حجر عسقلانى، احمد بن علی، الإصابه فى تمییز الصحابه، محقق: عبدالموجود، عادل احمد و معوض، على محمد، ج ‏۴، ص ۴۰۲٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


2 + = 7