دایره المعارف اسلام پدیا » امام على (علیه السّلام) در غار حراء
منوی اصلی

امام على (علیه السّلام) در غار حراء

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۷ در باب: امام علی(ع), بزرگان, تاریخ, تاریخ اسلام, تاریخ بزرگان, تاریخ شخصیت ها, سیره, معصومین, پیامبر (ص)

حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) پیش از آن‌ که به رسالت مبعوث شود، سالى یک ماه در غار حراء[۱] به عبادت مى‏پرداخت. قرائن نشان مى‏دهد که رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله) با عنایت شدیدى که نسبت به على (علیه السّلام) داشت، او را در آن یک ماه همراه خود به حراء مى‏برد. وقتى که فرشته وحى براى نخستین بار در همان غار بر پیامبر اسلام (صلى اللّه علیه و آله) نازل شد و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، على (علیه السّلام) در کنار آن حضرت بود.[۲] امام على (علیه السّلام) در خطبه «قاصعه» در این باره مى‏فرماید:

«پیامبر هر سال در کوه حراء به عبادت مى‏پرداخت و جز من کسى او را نمى‏دید …، هنگامى که وحى بر آن حضرت نازل شد، صداى ناله شیطان را شنیدم، به رسول خدا عرض کردم: این ناله چیست؟ فرمود: این ناله شیطان است و علت ناله‏اش این است که او از این‌ که در روى زمین اطاعت شود، ناامید گشته است. آن‌چه را من مى‏شنوم تو نیز مى‏شنوى و آن‌چه را من مى‏بینم تو نیز مى‏بینى، جز این‌ که تو پیامبر نیستى، بلکه وزیر [من] و بر خیر و نیکى هستى».[۳]

این گفتار پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نشان می‌دهد که تربیت‌هاى پیگیر آن حضرت و پاکى روح على (علیه السّلام) سبب شد که او در همان دوران کودکى با قلب حساس، دیده نافذ و گوش شنوا، چیزهایى را ببیند و صداهایی را بشنود که براى مردم عادى دیدن و شنیدن آنها ممکن نیست.

ابن ابى‌الحدید معتزلى در شرح نهج البلاغه مى‏نویسد: «در کتب صحاح روایت شده است که وقتى جبرئیل براى نخستین بار بر پیامبر (صلى اللّه علیه و آله) نازل گردید و او را به مقام رسالت مفتخر ساخت، على (علیه السّلام) در کنار پیامبر اسلام بود».[۴]

از امام صادق (علیه السّلام) نقل شده که فرمود: «على (علیه السّلام) پیش از رسالت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) همراه آن حضرت، نور نبوت را مى‏دید و صداى فرشته را مى‏شنید. پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) به او مى‏فرمود: اگر من خاتم پیامبران نبودم، تو شایستگى مقام نبوت را داشتى، ولى تو وصى و وارث من، سرور اوصیا و پیشواى پرهیزگاران هستى».[۵]

 [۱]. حراء کوهى در سمت شمال مکه است و غار حراء در قله این کوه قرار گرفته است.

[۲]. پیشوایی، مهدی، سیرۀ پیشوایان، ص ۲۸٫

[۳]. سید رضى، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق/ مصحح: صالح، صبحی‏، خطبه ۱۹۲، ص ۳۰۰ و ۳۰۱٫

[۴]. ر.ک: ابن ابى الحدید، عبدالحمید بن هبهالله‏، شرح نهج البلاغه، محقق/ مصحح: ابراهیم، محمد ابوالفضل، ج ۱۳، ص ۲۰۸ و ۲۰۹٫

[۵]. همان، ص ۲۱۰٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


3 + 7 =