دایره المعارف اسلام پدیا » فرو رفتن لشكر سفيانى در سرزمين بيداء
منوی اصلی

فرو رفتن لشکر سفیانى در سرزمین بیداء

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۷ در باب: تاریخ, تاریخ شخصیت ها

لشگریان سفیانی پس از فتح مناطق شام، عراق و مدینه و … (در حالی که امام مهدی (علیه السلام) با اصحابشان در مکه هستند) مغرورانه جهت تخریب کعبه و کشتار مردم به سمت مکه حرکت می‌کنند در میان راه در منطقه‌ای به نام بیداء به هلاکت می‌رسند.

حمیرى در قرب الاسناد از حنان بن سدیر صیرفى روایت کرده‏است: از حضرت‏ صادق (علیه السّلام) در باره فرو رفتن بیابان سؤال کردم (که کدام بیابان است موقع خروج سفیانى مردمى را در خود فرو می‌برد؟) فرمود: آنها در دوازده میلى ذات الجیش[۱] به زمین فرو می‌روند.[۲]

قتاده از پیامبر اسلام (صلى اللَّه علیه و آله) روایت کرده که فرمود: لشکرى از شام به مکه فرستاده مى‏شود و وقتى که به بیداء می رسند به زمین فرو می‌روند. در حدیث دیگرى ذکر کرد: که آن از علامات خروج مهدى (علیه السّلام) خواهد بود. ابو رومان از حضرت على (علیه السّلام) روایت کرده که فرمود: موقعى که لشکرى (برای دستگیری و کشتن کسانی که به سوی مکه خروج کردند) حرکت می‌کنند وقتی که به بیداء رسیدند، به زمین فرو می‌روند و منادى از زیر پاى آنها ندا می‌کند: «وَ لَوْ تَرى‏ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ وَ أُخِذُوا مِنْ مَکانٍ قَرِیبٍ»؛[۳] «و مردى از لشکر براى طلب ناقه خود خارج مى‏شود وقتى که بر مى‏گردد احدى از آنها را نیافته و حس نمی‌کند و آن، کسى است که خبر آنها را به مردم خواهد داد».[۴]

از آن لشکر (سفیانی) جز دو نفر باقى نمى‏ماند که خداوند صورتشان را به پشت سرشان بر مى‏گرداند.[۵]

… سپس یکی از آن‌دو نزد حضرت قائم (علیه السّلام) آمده جلو او می‌ایستد و می‌گوید: آقا! من بشر هستم یکى از فرشتگان به من دستور داده که به خدمت شما برسم و نابودى لشکر سفیانى را در بیابان «بیداء» به شما اطلاع دهم. قائم به وى می‌گوید: داستان خود و برادرت را شرح بده. آن مرد می‌گوید: من با برادرم در لشکر سفیانى بودیم، از دمشق تا زوراء هر جا آبادى بود ویران ساختیم و به حال خراب گذاشتیم، سپس کوفه و مدینه را نیز خراب کردیم و منبر پیغمبر را شکستیم و قاطران خود را در مسجد بستیم آن‌گاه از آنجا خارج شدیم در حالى که نفرات ما سیصد هزار لشکر بود و مى‌خواستیم به مکه بیائیم و خانه خدا را ویران سازیم و اهل مکه را به قتل رسانیم، ولى‏ چون به سرزمین «بیداء» رسیدیم در آنجا منزل کردیم، ناگاه صدائى شنیدیم که گفت اى بیابان این ظالمان را در کام خود فرو بر! با این صدا زمین شکاف برداشت و تمام لشکر را بلعید! به خدا قسم از تمام آن لشکر جز من و برادرم حتى بندى که با آن زانوى شتر را مى‏بندند، باقى نماند. در آن هنگام فرشته‏اى را دیدیم که سیلى به صورت ما زد و صورت‌هاى ما به پشت برگشت چنان که مى‏بینى! سپس آن فرشته به برادرم گفت: برو به شام نزد سفیانى ملعون و او را از ظهور مهدى آل محمد بترسان و به وى اطلاع بده که خداوند لشکر او را در سرزمین (بیداء) نابود گردانید.

آن‌گاه به من گفت: تو هم برو به مکه و قائم را به نابودى ستمگران بشارت بده و بر دست وى توبه کن که او توبه تو را قبول می‌کند قائم هم دست روى صورت او می‌کشد و به صورت نخست برمى‏گرداند و با حضرت بیعت نموده و همراه او می‌ماند.[۶]

 

[۱]. بیداء همان ذات الجیش، سرزمینى بین مدینه و مکه است که در یک میلى ذوالحلیفه به طرف مکّه قرار دارد، ویکی فقه.

[۲] . حمیری قمی، عبد الله بن جعفر، قرب الاسناد، ص ۵۸٫

[۳] . اگر ببینى هنگامى که فریادشان بلند مى‏شود، امّا نمى‏توانند (از عذاب الهى) بگریزند و آنها را از جاى نزدیکى (که حتّى انتظارش را ندارند) مى‏گیرند (از درماندگى آنها تعجّب خواهى کرد)؛‌ سبإ، ۵۱٫

[۴] . سید بن طاووس، علی بن موسی، الملاحم و الفتن فی ظهور الغائب المنتظر (عج)، ص ۷۵٫

[۵] . سلیم بن قیس هلالی، کتاب سلیم بن قیس الهلالی، ص ۷۷۴ و ۷۷۵٫

[۶] .  بحرانی، سید هاشم، حلیه الأبرار فی أحوال محمد و آله الأطهار علیهم السلام، ج ‏۶، ص ۳۸۲ .




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


8 + 1 =