دایره المعارف اسلام پدیا » مفهوم اصطلاحی تقیه از دیدگاه علمای شیعه
منوی اصلی

مفهوم اصطلاحی تقیه از دیدگاه علمای شیعه

تاریخ: ۱۶ تیر ۱۳۹۷ در باب: کلام, کلام قدیم

دراین گفتار کوتاه به برخی از نظرات دانشمندان و علمای شیعه در باره مفهوم اصطلاحی تقیه اشاره می شود:

  1. شیخ مفید در باره معنای اصطلاحی «تقیه» می گوید: «تقیه؛ یعنی مخفی نمودن حق و پوشاندن اعتقاد در آن و (همچنین) کتمان و پوشانیدن (اعتقاد) در برابر مخالفان و ترک اظهار حق در برابر مخالفان؛ به دلیل دفع ضررها و خطرهایی که به واسطه اظهار عقاید حق، در دین و دنیای انسان ممکن است به وجود آید.[۱]
  2. شیخ انصاری و آیه الله سبحانی معنای اصطلاحی تقیه را این گونه بیان می کنند: «تقیه آن است که انسان خود را به وسیله موافقت (ظاهری) در گفتار یا عملی که مخالف حق است، از ضرر و خطر دیگران با گفتار یا رفتار مخالف حق حفظ کند».[۲]
  3. معنای تقیه در نظر آیه الله سید ابو القاسم خویی چنین است: «محافظت از خویش در برابر ظالم به وسیله موافقت با او در گفتار یا عمل مخالف حق او».[۳]

در جمع بندی می توان گفت: تقیه در اصطلاح؛ مخفی نمودن حق در کلام و عمل در برابر مخالفان و دشمنان به منظور دفع خطر از آنها برای حفظ جان، یدن، ناموس، آبرو و مال خویش است.

 

[۱]. مفید، محمد بن محمد، تصحیح اعتقادات الإمامیه، محقق / مصحح: درگاهى، حسین‏، ص ۱۳۷٫

[۲]. شیخ انصارى، مرتضى بن محمد، رسائل فقهیه، محقق / مصحح: گروه پژوهش در کنگره‌، ص ۷۱؛ سبحانى‌ تبریزى، جعفر، الاعتصام بالکتاب و السنه، ص ۳۱۶٫

[۳]. خویى، سید ابو القاسم موسوى‌، مصباح الفقاهه (المکاسب)، مقرِّر: توحیدى‌، محمد على‌، ج ۱، ص ۴۵۳٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 9 = 18