دایره المعارف اسلام پدیا » فلسفه نام و القاب سلیمان نبی (علیه السّلام)
منوی اصلی

فلسفه نام و القاب سلیمان نبی (علیه السّلام)

تاریخ: ۰۳ فروردین ۱۳۹۷ در باب: سلیمان نبی (علیه السلام)

فلسفه نام سلیمان (علیه السلام)

مراد از نام «سلیمان» که از ریشه سلیم است، فردى است که از صحت و سلامت قلب برخوردار است.

داود بن سلیمان غازى‏ می‌گوید:

«از حضرت على بن موسى الرضا (علیهما السلام) شنیدم که از پدرش موسى بن جعفر (علیهما السلام)، از پدرش جعفر بن محمد (علیهما السلام) در‌باره قول حق‌تعالى که فرمود: «سلیمان از سخن او؛ (مورچه) تبسّمى کرد و خندید …»[۱] می‌فرمود: وقتی مورچه گفت: «اى مورچگان داخل خانه‌هاى خود شوید که سلیمان و لشکریان او شما را پایمال نکنند»،[۲] باد در حالتى که سلیمان (علیه السلام) را برداشته در هوا عبور می‌داد، صداى این مورچه را به گوش وی رسانید. سلیمان (علیه السلام) ایستاد و فرمود: این مورچه را نزد من آورید. هنگامی که مورچه را نزدش آوردند، فرمود: اى مورچه آیا نمی‌دانى که من پیامبر خدا هستم و به احدى ظلم و ستم نمی‌کنم؟ مورچه عرض کرد: بلى می دانستم. فرمود: پس چرا مورچگان را از ظلم من ترسانیدى و گفتى: «به لانه‌هاى خود بروید تا سلیمان و لشکریانش شما را پایمال نکنند در حالى که نمى‏فهمند!»؟ مورچه گفت: ترسیدم که چون زینت تو را بینند فریفته شده، از یاد خدا دور شوند. پس سلیمان به او فرمود: مرا موعظه کن! مورچه گفت: … می‌دانی چرا تو سلیمان نامیده شده‌ای؟ فرمود: نه، مورچه گفت: به این دلیل که تو دارای قلبی سلیم هستی و به جهت همین سلامت نفست، به آن‌چه خداوند به تو عطا فرموده، تکیه نداری (بلکه تکیه‌گاهت فقط خدا است)…».[۳]

 

فلسفه القاب حضرت سلیمان (علیه السلام)

  1. لقب «نبی الله»

معروف‌ترین لقب آن حضرت؛ «نبی الله» است. شاید دلیل ملقب شدن آن حضرت به این لقب، آن باشد که او از زمره پیامبران بزرگ الهی و صاحب وحی است. خداوند متعال در قرآن کریم به نبوت آن حضرت اشاره فرموده، در آن جا که می فرماید: «همانا ما به تو وحى کردیم؛ همان طورى که به سوى نوح و پیامبران بعد از او وحى کردیم. همچنین ما به سوى ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط و عیسى و ایّوب و یونس و هارون و سلیمان وحى نمودیم و به داود زبور عطا نمودیم».[۴]

  1. لقب «اوّاب»

از دیگر القاب آن حضرت، «اوّاب» است. اوّاب به معنای «بسیار بازگشت کننده» است. خداوند در‌باره او می فرماید: «ما سلیمان را به داود بخشیدیم، چه بنده خوبى!؛ زیرا همواره به سوى خدا بازگشت مى کرد (و به یاد او بود)!».[۵] این اوّاب بودن به دلیل بنده‌‌ صالح بودن سلیمان برای خدا است که مکرر به مولای خود (خداوند) رجوع می‌کند.

  1. لقب «حشمت الله»

آن حضرت دارای چنان جاه و حشمت و عظمتی بود که به اذن الهی بسیاری از موجودات در تحت تسخیر و امر ایشان بودند. آیاتی از قرآن کریم که ناظر به تسخیر باد، جنیان، شیاطین، چشمه روان مس مذاب، علم به زبان پرندگان و حیوانات، و… است، گویای جاه و حشمت الهی آن حضرت است.

حضرت سلیمان (علیه السلام) القاب متعدد دیگری داشته که خدا در قرآن بدان‌ها اشاره فرموده و آنها را بیان فرموده و این امری واضح است که بیان این القاب بر اساس خصوصیاتی است که در آن حضرت وجود داشته است.[۶]

 

[۱]. نمل، ۱۹٫

[۲]. همان، ۱۸٫

[۳]. صدوق، محمد بن على‏، عیون أخبار الرضا (علیه السلام‏)، محقق / مصحح: ‏لاجوردى، مهدى‏، ج ۲، ص ۷۸؛ ابن عجیبه، احمد بن محمد، البحر المدید فى تفسیر القرآن المجید، تحقیق: قرشى رسلان، احمد عبدالله، ج ۴، ص ۱۸۵٫

[۴]. نساء ۱۶۳٫

[۵]. ص،‌‌ ۳۰٫

[۶]. نمل، ۱۵ و ۱۶؛ انعام، ۸۴؛ انبیاء، ۷۹٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


2 + = 5