دایره المعارف اسلام پدیا » سلسله امامان فرقه اسماعيلیه
منوی اصلی

سلسله امامان فرقه اسماعیلیه

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۳۹۶ در باب: اسماعیلیه

اسماعیلیه، آغاز امامت را از هبوط حضرت آدم (علیه السلام) به زمین گرفته‌اند، نه از اسماعیل بن جعفر صادق (علیه السلام) و معتقدند که از آغاز خلقت تا به امروز، جریان امامت ادامه داشته است. آنان براى این سلسله، ادوار و اکوارى قائل شده‌اند که هر دور آن از یک امام مقیم، رسول ناطق و یا اساس او، و هفت امام که با هفتمین امام، دوره کامل مى‌شود، تشکیل می‌شود. در برخى شرایط و حالت‌هاى استثنایى، تعداد امامان، از هفت فراتر مى‌رود، که تنها مربوط به امامان مستودع است نه امامان مستقر.

دوره نیز یا کوتاه است یا بلند، دوره کوتاه میان هر ناطق و ناطق بعدى است که در آن هفت امام قرار دارند، و دوره بلند از زمان آدم (علیه السلام) آغاز مى شود و تا امام «قائم منتظر» ادامه مى یابد که هفتمین دوره است و هم زمان با آن شش ناطق، کامل مى شوند.

دوره‌ها و مدت آن

دوره اول: از زمان هبوط آدم (علیه السلام) تا ابتدای طوفان نوح (علیه السلام) است و مدت آن ۲۰۸۰ سال و ۴ ماه و ۱۵ روز بوده است.[۱]

دوره دوم: از زمان طوفان در سال ۲۲۴۲، تا ولادت إبراهیم خلیل (علیه السلام)، است و مدّت آن ۹۷۲ سال و ۶ ماه و ۱۵ روز به طول انجامید.[۲]

دوره سوم: از زمان ولادت إبراهیم خلیل (علیه السلام) تا زمان ظهور موسى کلیم (علیه السلام) است، و مدت آن ۱۱۵۰ سال و ۷ ماه و ۱۸ روز بوده است.[۳]

دوره چهارم: از زمان ظهور موسى کلیم (علیه السلام) تا زمان ظهور زکریا (علیه السلام) است.[۴]

دوره پنجم: از زمان ولادت عیسی مسیح (علیه السلام) تا زمان ظهور حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) است، و مدت آن ۶۷۰ سال و ۱۶ روز بوده است.[۵]

دوره ششم: از تاریخ هجرت حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) شروع، و به ظهور قائم منتظر (علیه السلام) منتهی می شود و تعیین مدت آن ممکن نیست.[۶]

نویسندگان تاریخ اسماعیلیه در کتاب‌های خود به سلسله امامان اسماعیلى با ذکر نام افراد در هر یک از این دوره‌ها اشاره نموده‌اند؛ به عنوان نمونه: عارف تامر در کتاب «الإمامه فى الإسلام» و کتاب «الشجره االاسماعیلیه الامامیه» به ذکر جزییات سلسله امامان اسماعیلی پرداخته است.[۷]

سلسله امامان اسماعیلیه در دوره ششم

امامان اسماعیلیه در دوره ششم عبارتند از:

۱- عمران (امام مقیم)، محمد (صلی الله علیه و آله) م ۵۷۱- ۶۳۴ (رسول ناطق)، علی بن أبی طالب (علیهما السلام) (اساس الدور و امام مستقر).

۲- أبو طالب (علیه السلام) (امام مقیم)، حسین بن علی‏ (علیهما السلام) (امام مستقر).

۳- علی بن الحسین زین العابدین (علیهما السلام) (امام مستقر).

۴- محمد بن علی الباقر (امام مستقر).

۵- جعفر بن محمد الصادق (امام مستقر).

۶- إسماعیل بن جعفر (امام مستقر).

۷- محمد بن إسماعیل‏ (امام متم و مستقر).

در این دوره، عمران و أبوطالب، إمام مقیم در عهد رسول ناطق؛ محمد (صلی الله علیه و آله) اند، و إمام محمد بن إسماعیل إمام هفتم متم است. نکته قابل توجه در این دور آن است که نام إمام حسن بن علی مجتبی (علیهما السلام)، محمد بن الحنفیه، و موسى بن جعفر الکاظم (علیهما السلام) ذکر نشده است؛ زیرا آنان نزد اسماعیلیه به عنوان امام مستودع شناخته می شوند.[۸]

آن چه که از امامان اسماعیلی در عصر حاضر مطرح است، همه مربوط به دوره ششم است که در ادامه به آنها اشاره می شود.

[۱]. سبحانی، جعفر، بحوث فی الملل و النحل، ج ‏۸، ص ۲۳۶٫

[۲]. همان، ص ۲۳۸٫

[۳]. همان، ص ۲۳۹٫

[۴]. همان، ص ۲۴۲٫

[۵]. همان، ص ۲۴۴٫

[۶]. همان، ص ۲۴۶٫

[۷]. ر.ک: تامر، عارف، الإمامه فی الاسلام، ص ۱۴۵ – ۱۶۱٫

[۸]. بحوث فی الملل و النحل، ج ‏۸، ص ۲۴۶٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 6 = 14