دایره المعارف اسلام پدیا » ویژگی‌های شخصیتی حضرت عیسی (علیه السلام) از دیدگاه قرآن
منوی اصلی

ویژگی‌های شخصیتی حضرت عیسی (علیه السلام) از دیدگاه قرآن

تاریخ: ۰۳ مهر ۱۳۹۶ در باب: عیسی (ع)

خداوند متعال در قرآن کریم حضرت عیسی بن مریم (علیهما السلام) را با عباراتی زیبا و نیکو ستوده، به بزرگی و عظمت از ایشان یاد نموده و ایشان را به عنوان یکی از اسوه‌های برتر اخلاقی معرفی می نماید.

ویژگی‌های ممتاز حضرت مسیح (علیه السلام) در قرآن عبارتند از:

  1. بنده خدا

قرآن کریم درباره این ویژگی می فرماید: «(ناگهان عیسى زبان به سخن گشود و) گفت: من بنده خدا هستم».[۱]

  1. صاحب کتاب و شریعت و پیامبر عظیم الشأن الهی

تعابیر قرآن کریم در این باره چنین است: «او ]خداوند[ کتاب (آسمانى) به من داده و مرا پیامبر قرار داده است!».[۲]

آن حضرت، رسول به سوى بنى اسرائیل[۳] و  یکى از پیامبران اولوا العزم[۴] و صاحب شریعت[۵] بوده و کتابى به نام انجیل داشت.[۶]

  1. کلمه اللَّه و روحى از جانب خدا.[۷]
  2. از گواهان اعمال.[۸]
  3. تصدیق کننده تورات و بشارت دهنده به آمدن پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله).[۹]
  4. وجودی پر برکت و سفارش شده به نماز و زکات.

قرآن کریم در این باره از زبان حضرت مسیح (علیه السلام) می فرماید: «… و ]خداوند[ مرا هر جا که باشم وجودى پربرکت قرار داده و تا زمانى که زنده ام، مرا به نماز و زکات توصیه کرده است!».[۱۰]

  1. نیکوکار به مادر و دوری کننده از ظلم و شقاوت.

از اوصاف و شاخصه‌های برجسته‌ای که پروردگار متعال آن را برای بندگان خود معرفی می فرماید، توجه و تکریم به والدین، به ویژه نسبت به مادر، دوری از ظلم و ستم به مردم، و پرهیز از شقاوت است. شاخص‌های مهم اخلاقی که همه انسان‌ها در زندگی فردی و اجتماعی خود نیازمند آن هستند. درباره این اوصاف حضرت مسیح (علیه السلام) در قرآن کریم آمده است: «و (خداوند) مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده و جبّار و شقى قرار نداده است!».[۱۱]

  1. سلامت وجودی در همه بخش های زندگی

آن حضرت می فرماید: «و سلام (خدا) بر من، در آن روز که متولّد شدم، و در آن روز که مى‏میرم، و آن روز که زنده برانگیخته خواهم شد!».[۱۲]

  1. دعوت به خدا پرستی و توحید

بر خلاف باور و اعتقاد پیروان حضرت مسیح (علیه السلام) که مقام الوهیت و خدایی را برای ایشان قائل هستند، ایشان این چنین باوری در خصوص خود نداشته و افراد را به توحید رهنمود ساخته است: «و همانا خداوند، پروردگار من و شماست! او را پرستش کنید این است راه راست!».[۱۳] اصرار آن حضرت به یکتا پرستی و عبودیت خدای متعال، گویای بطلان اعتقاد به تثلیث است.

  1. روشنگری و تبیین حقایق

روشنگری و تبیین حقایق یکی از شعارهای مشخص حضرت مسیح (علیه السلام) در قرآن است. خداوند متعال این شاخص حضرت عیسی (علیه السلام) را این چنین بیان می فرماید: «و هنگامى که عیسى (براى آنها) دلایل روشن آورد، گفت: من براى شما حکمت آورده ام و آمده ام تا برخى از آن‌چه را که در آن اختلاف دارید، روشن کنم. پس تقواى الهى پیشه کنید و از من اطاعت نمایید!».[۱۴]

  1. آبرومندی و مقبولیت در دنیا و آخرت.

یکی دیگر از اوصاف و ویژگی‌های ممتازی که خداوند متعال تنها در خصوص حضرت عیسی (علیه السلام) از آن استفاده نموده است؛ آبرومندی و مقبولیت در دنیا و آخرت است: «(به یاد آورید) هنگامى را که فرشتگان گفتند: «اى مریم! خداوند تو را به کلمه‌اى (وجود با عظمتى) از طرف خودش بشارت مى دهد که نامش «مسیح، عیسى پسر مریم» است در حالى که در این جهان و جهان دیگر، صاحب شخصیّت خواهد بود و از مقرّبان (الهى) است».[۱۵]

  1. در زمره صالحان، برگزیدگان و هدایت شدگان به راه خدا.

قرآن کریم در این زمینه می فرماید: «و ]حضرت عیسی (علیه السلام)[ با مردم، در گاهواره و در حالت کهولت (و میانسال شدن) سخن خواهد گفت و از شایستگان است».[۱۶]  «و (همچنین) زکریّا و یحیى و عیسى و الیاس همه از صالحان بودند، و اسماعیل و الیسع و یونس و لوط را و همه را بر جهانیان برترى دادیم، و از پدران و فرزندان و برادران آنها (افرادى را برترى دادیم) و برگزیدیم و به راه راست، هدایت نمودیم».[۱۷]

  1. پاک و پاکیزه.[۱۸]
  2. آیت و نشانه ای برای جهانیان.

«و به یاد آور زنى را که دامان خود را پاک نگه داشت و ما از روح خود در او دمیدیم و او و فرزندش [مسیح‏] را نشانه بزرگى براى جهانیان قرار دادیم!».[۱۹]

  1. تعلیم یافته کتاب و حکمت و تورات و انجیل.[۲۰]
  2. دارای کرامات و معجزات.[۲۱]
  3. نزول مائده آسمانی برای وی و یارانش.[۲۲]
  4. او نه کشته شده و نه به صلیب کشیده شده، بلکه به سوی خدا بالا برده شده است.

«و برخی گفتند: ما عیسی مسیح را کشتیم، عیسائی که پیامبر خدا بود، ولی او  را نکشته و به صلیب هم نکشیدند، بلکه امر بر آنها مشتبه شد (دیگری را به جای او به دار کشیدند) … و قطعا و یقینا هم او را نکشتند».[۲۳]

«بلکه خدا او را به سوى خود، بالا برد. و خداوند، توانا و حکیم است».[۲۴]

[۱]. مریم، ۳۰٫

[۲]. همان.

[۳]. آل عمران، ۴۹؛ صف، ۶٫

[۴]. احزاب، ۷٫

[۵]. شوری، ۱۳٫

[۶]. مائده، ۴۶٫

[۷]. نساء، ۱۷۱٫

[۸]. همان، ۱۵۹؛ مائده، ۱۱۷٫

[۹]. صف، ۶٫

[۱۰]. مریم، ۳۱٫

[۱۱]. همان، ۳۲٫

[۱۲]. همان، ۳۳٫

[۱۳]. همان، ۳۶٫

[۱۴]. زخرف، ۶۳٫

[۱۵]. آل عمران، ۴۵٫

[۱۶]. همان، ۴۶٫

[۱۷]. انعام، ۸۵ – ۸۷٫

[۱۸]. مریم، ۱۹٫

[۱۹]. انبیاء، ۹۱٫

[۲۰]. آل عمران، ۴۸٫

[۲۱]. همان، ۴۹٫

[۲۲]. مائده، ۱۱۴و ۱۱۵٫

[۲۳]. نساء، ۱۵۷٫

[۲۴]. همان، ۱۵۸٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


8 + 1 =