دایره المعارف اسلام پدیا » وفات حضرت عیسی (علیه السلام) از دیدگاه مسیحیت
منوی اصلی

وفات حضرت عیسی (علیه السلام) از دیدگاه مسیحیت

تاریخ: ۰۲ مهر ۱۳۹۶ در باب: عیسی (ع)

همه انجیل‌ها در مورد سرنوشت حضرت مسیح (علیه السّلام) ، گزارش تقریبا واحدی دارند.

آن‌چه که از فصل آخر انجیل‌های چهارگانه جامعه مسیحیت؛ یعنی متی،[۱] لوقا،[۲] مرقُس[۳] و یوحنا[۴] استفاده می ‌شود؛ این است که حاکم زمان حضرت عیسی (علیه السّلام)، آن حضرت را  بر اثر تحریک علمای یهود، دستگیر کرده و به صلیب کشید و آن حضرت در بالای صلیب جان داد. بعد از آن عده‌ای بدن را از صلیب پائین آورده و دفن کردند، امّا بعد از سه روز متوجه شدند که سنگ روی قبر حرکت کرده، وقتی نگاه کردند، مسیح را در قبر نیافتند و مردی یا دو مرد سفید‌پوش به آنها گفت: عیسی زنده شده است. ناگاه حضرت عیسی (علیه السلام) خود را به آنها رسانیده و دستوراتی داد و سپس به سوی آسمان رفته و بر سمت راست خدا نشست.[۵]

مسئله قتل و مصلوب شدن حضرت مسیح (علیه السلام)، اعتقاد عمومی مسیحیان، و به یک معنا یکی از مهم‌ترین مسائل زیربنایی آئین مسیحیت را تشکیل می دهد؛ زیرا مسیحیان کنونی، حضرت عیسی (علیه السلام) را پیامبری که برای هدایت و تربیت و ارشاد به حق آمده باشد، نمی‌دانند، بلکه او را «فرزند خدا» ‌که هدف اصلی او در این جهان فدا شدن و بازخرید گناهان بشر بوده است، می دانند. آنها می گویند: او آمد تا قربانی گناهان ما شود.[۶]

نقد «مصلوب شدن حضرت عیسی (علیه السلام)» در مسیحیت 

از طرفی مسیحیان، هر چند روی مسئله به صلیب کشیده شدن آن حضرت فوق العاده تکیه می کنند و شعارشان صلیب است، ولی  قرائنی در دست است که مسئله مصلوب شدن را تضعیف می کند. برخی از آن قرائن بدین شرح است:

  1. انجیل‌های کنونی که گواهی به مصلوب شدن عیسی (علیه السلام) می دهند، همگی سال‌ها بعد از مسیح (علیه السلام ) به وسیله شاگردان و یا شاگرد شاگردان او نوشته شده‌اند و این سخنی است که مورخان مسیحی به آن معترف هستند. همچنین شاگردان مسیح (علیه السلام) هنگام حمله دشمنان به او، فرار کرده که اناجیل نیز گواه این مطلب می باشند. بنابراین مسئله مصلوب شدن عیسی (علیه السلام) را از زبان و نقل مردم گرفته اند.
  2. عامل دیگر که اشتباه شدن عیسی (علیه السلام) را به شخصی دیگر امکان پذیر می‌کند؛ این است که افرادی که برای دستگیری حضرت عیسی (علیه السّلام) به باغ «جستیمانی» در خارج شهر رفته بودند، گروهی از لشکریان رومی بودند که در اردو گاه‌ها مشغول وظائف لشکری بوده که نه یهودیان را می شناخته و آداب و رسوم آنها را می دانستند، و نه شاگردان عیسی (علیه السلام) را از استادشان تشخیص می دادند.
  3. در اناجیل آمده: حمله به محل آن حضرت شبانه انجام گرفت و چه آسان است که در این گیر و دار، شخص مورد نظر فرار کند و دیگری به جای او گرفتار شود.
  4. از نوشته همه اناجیل استفاده می شود که شخص گرفتار در حضور «پیلاطس؛ حاکم رومی» در بیت المقدس سکوت اختیار کرد و کمتر در برابر سخنان آنها سخن گفت و از خود دفاع کرد. بسیار بعید به نظر می رسد که عیسی (علیه السلام) خود را در خطر بییند و با آن بیان رسا و گویای خود و با شجاعت و شهامت خاصی که داشت از خود دفاع نکرده باشد. آیا جای این احتمال نیست که دیگری؛ به احتمال قوی «یهودای اسخریوطی» که به مسیح خیانت کرد و نقش جاسوس را ایفا نمود، به جای او دستگیر شده و چنان در وحشت و اضطراب فرو رفته که حتی نتوانسته است ازخود دفاع کند و سخنی بگوید؟ (می گویند او شباهت کاملی به مسیح (علیه السلام) داشت). در اناجیل آمده: یهودای اسخریوطی بعد از این واقعه دیگر دیده نشد و طبق گفته اناجیل انتحار کرد!
  5. همانطور که گفته شد، شاگردان مسیح (علیه السلام) هنگام احساس خطر -طبق شهادت اناجیل- فرار کردند. طبعا دوستان دیگر هم در آن روز مخفی شده و از دور بر اوضاع نظر داشتند. بنابراین شخص دستگیر شده در حلقه محاصره نظامیان رومی بوده و هیچیک از دوستان او اطراف او نبودند. به این ترتیب چه جای تعجب که اشتباهی واقع شده باشد.
  6. در اناجیل آمده شخص محکوم بر چوبه دار از خدا شکایت کرد که چرا او را تنها گذارده و به دست دشمن برای قتل سپرده است. اگر مسیح (علیه السلام) برای این به دنیا آمده که به دار آویخته شده و قربانی گناهان بشر گردد، چنین سخن ناروائی از او به هیچ وجه درست نبوده است. این جمله به خوبی نشان می دهد که شخص مصلوب آدم ضعیف، ترسو و ناتوانی بوده که صدور چنین سخنی از او امکان پذیر بوده است. پس او نمی تواند مسیح بوده باشد.
  7. بعضی از اناجیل موجود، غیر از اناجیل چهارگانه موردقبول مسیحیان؛ مانند انجیل برنابا، رسماً مصلوب شدن عیسی (علیه السلام) را نفی کرده و نیز برخی از فِرَق مسیحی در مصلوب شدن عیسی (علیه السلام) تردید کرده اند. حتی بعضی از محققان، به وجود دو عیسی در تاریخ معتقد شده‌اند: یکی عیسای مصلوب و دیگری عیسای غیر مصلوب که میان آن دو، پانصد سال فاصله بوده است.[۷]

 

[۱]. متی، باب ۲۷ / ۳۵٫

[۲]. لوقا، ۲۳ / ۳۳٫

[۳]. مرقس، ۱۵ / ۲۴٫

[۴]. یوحنا، ۱۹ / ۸٫

[۵]. انجیل متی، باب ۲۷ و ۲۸، انجیل مرقس، باب ۱۵ و ۱۶، انجیل لوقا، باب ۲۳ و ۲۴، انجیل یوحنا، باب ۱۶ و ۲۱، ‏ترجمه: موتس، هنری‎.

[۶]. جان،‌بی ناس، ‌تاریخ جامع ادیان، ‌ص ۶۰۷٫

[۷]. بخش آخر برگرفته از اداره مشاوره و پاسخ نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری.




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


+ 2 = 7