دایره المعارف اسلام پدیا » زمان و مکان نزول حضرت عیسی (علیه السلام) در دوره ظهور امام زمان (علیه السلام)
منوی اصلی

زمان و مکان نزول حضرت عیسی (علیه السلام) در دوره ظهور امام زمان (علیه السلام)

تاریخ: ۱۷ مهر ۱۳۹۶ در باب: عیسی (ع)

از روایات به دست می ‏آید که حضرت مسیح (علیه السلام) بعد از ظهور حضرت حجه بن الحسن (علیه السلام)، از آسمان نزول کرده در محضر آن حضرت حضور خواهد داشت.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) می فرماید:

«امتی که من در اول، عیسی (علیه السلام) در آخر و مهدی (علیه السلام) در وسط آن باشیم، هرگز به هلاکت نمی افتند».[۱]

این روایت، بر این مطلب که ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) پیش از نزول حضرت عیسی (علیه السلام) انجام می‏گیرد، صراحت دارد. بنابراین حضرت مهدی (علیه السلام) میانه امت پیامبر خواهد بود. منظور از وسط در روایت ذکر شده، ما قبل آخر است و میانه حقیقی نیست؛ چون حضرت عیسی (علیه السلام) پس از حضرت مهدی (علیه السلام) خواهد آمد و حضور ایشان با حضور حضرت مهدی (علیه السلام) منافاتی نخواهد داشت. پس از این روایت استفاده می شود که حضرت عیسی و حضرت مهدی (علیهما السلام) با هم ظهور نمی کنند.

در روایتی دیگر نیز از قول پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) آمده که فرمود: «عیسی فرزند مریم (علیهما السلام)، هنگام فجر و آغاز صبح فرود می آید، در حالتی که «مهرودین»؛ یعنی دو پیراهن زرد زعفرانی در بر دارد، بدنش سفید، و موی سرش سفید آمیخته به سرخی و دارای فَرق است. گویا از سرش روغن می چکد. در دستش حربه ای است که به وسیله آن صلیب را شکسته، خوک و خنزیر را به قتل رسانده و دجال را به هلاکت می رساند…».[۲]

اما درباره مکان نزول حضرت عیسی (علیه السلام) در شماری از روایت های ابن حماد از منابع اهل سنت، به اماکن متعددی اشاره شده است؛ از جمله «قدس شریف»، پل سفید بر دروازه «دمشق»، کنار مناره‌ای در محل دروازه شرقی دمشق و «دروازه لُدّ» در «فلسطین».[۳]

از روایت طبرانی از منابع اهل سنت، استفاده می شود که مکان نزول حضرت‌ مسیح در آخرالزمان، دمشق است. طبرانی به سند خود از رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نقل کرده که فرمود: «عیسی بن مریم کنار مناره سفید قسمت شرق، در سرزمین دمشق فرود خواهد آمد».[۴]

اما نظر مشهور در نگاه شیعی، این است که حضرت مسیح، نخست در بیت المقدس، فرود می آید و پشت سر امام مهدی نماز می گزارد و سپس رهسپار «شام» و دیگر نقاط می شود.[۵]

از برخی روایات اهل سنت، استفاده می‌شود، حضرت عیسی (علیه السلام) بعد از نزول به زمین، چهل سال عمر نموده، سپس بعد از رحلت او مسلمانان بر او نماز می‌گزارند.[۶]

 

[۱]. اربلى، على بن عیسى‏، کشف الغمه فی معرفه الأئمه، محقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، ج ۲، ص ۴۸۴٫

[۲]. بحرانى، سید هاشم، بهجه النظر فی إثبات الوصایه و الإمامه للأئمه الإثنی عشر، محقق/ مصحح: مبارک، عبد الرحیم، ص ۱۵۹٫

[۳]. محمد أیوب، حسن، تبسیط العقائد الإسلامیه، ج ۱، ص ۲۱۸؛ ابن العثیمین، محمد بن صالح، تعلیق مختصر على کتاب لمعه الاعتقاد الهادی إلى سبیل الرشاد، محقق: أشرف بن عبد المقصود بن عبد الرحیم، ج ۱، ص ۱۰۶٫

[۴]. ابی داود، سلیمان بن الأشعث، سنن أبی داود، محقق: الأرنؤوط، شعَیب، و قره بللی، محَمَّد کامِل، ج ۶، ص ۳۷۵؛ ابن ماجه، محمد بن یزید، سنن ابن ماجه، تحقیق: عبد الباقی، محمد فؤاد، ج ۲، ص ۱۳۵۶٫

[۵]. سید بن طاووس، على بن موسى‏، التشریف بالمنن فی التعریف بالفتن‏، محقق/ مصحح: مؤسسه صاحب الأمر (اصفهان: گلبهار)، ص ۲۰۲ .‏

[۶]. «… عَنْ أَبِی هُرَیْرَهَ، أَنَّ النَّبِیَّ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لَیْسَ بَیْنِی وَبَیْنَهُ نَبِیٌّ – یَعْنِی عِیسَى-  وَ إِنَّهُ نَازِلٌ، فَإِذَا رَأَیْتُمُوهُ فَاعْرِفُوهُ: رَجُلٌ مَرْبُوعٌ إِلَى الْحُمْرَهِ وَالْبَیَاضِ، بَیْنَ مُمَصَّرَتَیْنِ، کَأَنَّ رَأْسَهُ یَقْطُرُ، وَإِنْ لَمْ یُصِبْهُ بَلَلٌ، فَیُقَاتِلُ النَّاسَ عَلَى الْإِسْلَامِ، فَیَدُقُّ الصَّلِیبَ، وَیَقْتُلُ الْخِنْزِیرَ، وَیَضَعُ الْجِزْیَهَ، وَیُهْلِکُ اللَّهُ فِی زَمَانِهِ الْمِلَلَ کُلَّهَا إِلَّا الْإِسْلَامَ، وَیُهْلِکُ الْمَسِیحَ الدَّجَّالَ، فَیَمْکُثُ فِی الْأَرْضِ أَرْبَعِینَ سَنَهً، ثُمَّ یُتَوَفَّى فَیُصَلِّی عَلَیْهِ الْمُسْلِمُونَ»؛ السجستانی، ابو داود، سنن أبی داود، محقق: عبد الحمید، محمد محیی الدین، ج ۴، ص ۱۱۷، ح ۴۳۲۴٫




کلیدواژه ها: , , , ,



ثبت نظر


+ 9 = 11