دایره المعارف اسلام پدیا » اخلاق و صفات حضرت عیسی (علیه السلام)
منوی اصلی

اخلاق و صفات حضرت عیسی (علیه السلام)

تاریخ: ۰۵ مهر ۱۳۹۶ در باب: عیسی (ع)

حضرت عیسی بن مریم (علیهما السلام) انسانى والا مقام، برگزیدۀ حق و در همۀ جهات اخلاقى، عبادى و علمى در اوج کمال است. او نمونۀ کاملی از یک انسان مطیع پروردگار است. آن حضرت دارای اخلاقی پاک، نیکو و صفات عالی برجسته ای بود. در این مقال مختصر به برخی از اخلاق و صفات آن حضرت اشاره می شود:

  1. زهد

امام امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در وصف زهد حضرت عیسی (علیه السلام) می فرماید: «… و اگر مى‏خواهى درباره عیسى (علیه السّلام) بگو: سنگ را بالش سر قرار مى‏داد، جامه زبر و خشن مى‏پوشید و غذاى غیر لذیذ مى خورد. نان خورش او گرسنگى، چراغ شب تارش ماه، سر پناهش در زمستان، مشرق و مغرب زمین، و میوه و سبزى‏اش گیاهى بود که زمین براى چهارپایان مى رویانید. نه زنى داشت که او را فریفته خود کند و نه فرزندى که او را به غصّه بنشاند، نه ثروتى که او را از آخرت باز دارد و نه طمعى که او را به خوارى اندازد. مرکب او دو پایش و خدمتکارش دو دستش بود».[۱]

  1. یقین

پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: عیسی بن مریم روی آب راه می رفت و اگر یقین بیشتری داشت، در هوا نیز راه می رفت.[۲]

  1. صلاح

یکی از ویژگی‌های آن حضرت صالح بودن است. صلاح در مقابل فساد و به معناى شایسته بودن و نیکو شدن است، به گونه ای که اختلال و فسادى در آن نباشد. در قرآن کریم آمده: «و با مردم، در گاهواره و در حالت کهولت (و میانسال شدن) سخن خواهد گفت و از شایستگان است»؛[۳] «و (همچنین) زکریّا و یحیى و عیسى و الیاس همه از صالحان بودند».[۴]

  1. تعادل در خوف و رجا

یکی از صفاتی که باید یک مؤمن آن‌را دارا باشد، داشتن حالت خوف و رجا است؛ یعنی هم از عقاب الهی بترسد و هم به رحمت او امیدوار باشد. به عبارت دیگر؛ هم اهل خوف و گریه باشد و هم اهل خوشحالی. برخی از بندگان خالص خدا، به دلیل این‌که ایمانی کامل به جهنم و عذاب الهی دارند، دائماً در حال خوف به سر می‌برند. در این زمینه، امام رضا (علیه السلام) درباره حضرت عیسی (علیه السلام) می فرماید: «حضرت عیسی (علیه السلام)، هم گریه می کرد و هم می خندید، ولی حضرت یحیی (علیه السلام) فقط گریه می کرد و نمی خندید. آن حالتی که عیسی داشت، بهتر از حالت یحیی بود».[۵]

  1. خدمت به مخلوقات

در این زمینه نقل شده، وقتی حضرت عیسی (علیه السلام) با حواریون به ساحل دریایی رسیدند، آن حضرت قرصی از نان خود را به دریا انداخت. یکی از حواریین به او گفت: ای روح الله چرا چنین کاری کردی؟ آن نان، قوت (غذای)‌ تو بود! آن حضرت فرمود: آن ‌را برای یکی از حیوانات دریایی انداختم. ثواب این کار بسیار بزرگ است».[۶]

  1. اهمیت آخرت

حضرت عیسی (علیه السلام) به حواریون می فرمود: «وقتی دینتان سالم مانده، به خاطر از دست دادن دنیا تأسف نخورید؛ همان طوری که اهل دنیا وقتی دنیایشان سالم باشد، به خاطر از دست رفتن دینشان تأسف نمی خورند».[۷]

  1. کم سخن گفتن

یکی دیگر از سیره‌های اخلاقی حضرت عیسی (علیه السلام)، سکوت زیاد و کم سخن گفتن بوده است. بزرگان دین همیشه از آثار منفی زیاد سخن گفتن، گفته‌اند. امام صادق (علیه السلام) در این باره فرمود: «حضرت مسیح دائماً می فرمود: در غیر یاد خدا، زیاد سخن نگویید؛ کسانی که زیاد حرف می زنند، دل‌هایشان دچار قساوت شده، ولی خودشان نمی دانند».[۸]

در مورد صفات ظاهری آن‌حضرت نیز از پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله) گزارش شده که فرموده است: «من عیسی بن مریم را دیدم، او مردی سفید پوست و میان باریک چون شمشیر بود».[۹]

[۱]. شریف الرضى، محمد بن حسین،‏ نهج البلاغه (صبحی صالح)، محقق / مصحح: فیض الإسلام‏، سید علینقی، خ ۱۶۰، ص ۲۲۷٫

[۲]. منسوب به امام صادق، جعفر بن محمد (علیهما السلام)، ‏مصباح الشریعه، ص ۱۷۷٫

[۳]. «وَ یُکَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَ کَهْلاً وَ مِنَ الصَّالِحین»؛ آل عمران، ۴۶.

[۴]. «وَ زَکَرِیَّا وَ یَحْیى وَ عیسى وَ إِلْیاسَ کُلٌّ مِنَ الصَّالِحینَ»؛ انعام، ۸۵.

[۵]. قطب راوندى، سعید بن هبه الله‏، قصص الأنبیاء (علیهم السلام)، محقق / مصحح: عرفانیان یزدى، غلامرضا، ص ۲۷۳٫

[۶]. کلینى، محمد بن یعقوب‏، کافی، محقق / مصحح: غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، ج ۴، ص ۹٫

[۷]. همان، ج ۲، ص ۱۳۷٫

[۸]. همان، ص ۱۱۴٫

[۹]. زمخشرى، محمود بن عمر، الفایق فی غریب الحدیث‏، محقق / مصحح: شمس الدین، ابراهیم‏، ج ۱، ص ۱۰۵٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 3 = 12