دایره المعارف اسلام پدیا » نحوه تولد حضرت عیسی (علیه السلام)
منوی اصلی

نحوه تولد حضرت عیسی (علیه السلام)

تاریخ: ۲۵ شهریور ۱۳۹۶ در باب: عیسی (ع)

هنگامی که حضرت مریم (سلام الله علیها) به سن بلوغ رسید، روزی از محراب عبادت خارج شد و به سوی جهت شرقی بیت‌المقدس رفت.[۱] او در حقیقت مى خواست مکانى خالى و فارغ از هر گونه دغدغه پیدا کند که به راز و نیاز با خداى خود بپردازد و چیزى او را از یاد محبوب غافل نکند؛ به همین جهت طرف شرق بیت المقدس (آن معبد بزرگ) را که شاید محلى آرام‌تر و یا از نظر تابش آفتاب مناسب تر بود برگزید.[۲]

وی در حالی که از اهل و قوم خود دور می شد، ناگهان انسانی کامل بى‏عیب و نقص و خوش چهره‌اى بر آن حضرت ظاهر شد. قرآن کریم در این زمینه می فرماید:

«در این هنگام ما روح خود (یکى از فرشتگان بزرگ) را به سوى او فرستادیم و او در شکل انسان کامل بى‏عیب و نقص و خوش قیافه‏اى بر مریم ظاهر شد».[۳] مریم (سلام الله علیها) سخت مضطرب و نگران شده و از ترس این‌که مبادا وی قصد سوئی نسبت به او داشته باشد، از او دوری گزیده فرمود: من از  تو، به خداى رحمان پناه مى برم اگر پرهیزگار هستى![۴] مریم (سلام الله علیها) گمان کرد او انسانی عادی است که در این مکان بر او آشکار شده و شاید به ذهنش خطور نمی کرد که از ملائکه کریم باشد، ولی واقعیت آن بود که این جوان، فرشته‌ای در لباس انسانی بود و خداوند او را نزدش فرستاده بود تا مژده فرزندی بزرگوار و پیامبری عظیم‌الشأن را به او بدهد. فرشته الهی به او اطمینان داد و حقیقت امر را با او در میان نهاد: «من فرستاده پروردگار تو هستم، (آمده‏ام) تا پسر پاکیزه اى به تو ببخشم!».[۵]

در تفسیر المیزان آمده: خداوند آن فرشته را به  صورت انسان بر مریم (سلام الله علیها) ظاهر کرد تا با او انس گرفته از او نترسد.[۶]

فرشته پس از این‌که در مقابل مریم (سلام الله علیها) ظاهر شد و آن حضرت فهمید که آن‌چه در مقابل خود می بیند، از جنس ملائکه است نه انسان، با او انس و الفت گرفت، اما هنگامی که مژده فرزند را به او داد، متحیر شد؛ چرا که او هنوز ازدواج نکرده و کسی هم به او نزدیک نگشته بود. پس چگونه امکان داشت صاحب فرزند شود؟! «(مریم سلام الله علیها) گفت: چگونه ممکن است من فرزند دار شوم؟! در حالى که تاکنون انسانى با من تماس نداشته و زن آلوده‌اى هم نبوده ام!»،[۷] اما در جواب شنید که این به قدرت و اراده خدا است و هیچ چیز بر او سخت نیست؛ «گفت: مطلب همین است! پروردگارت فرموده: این کار بر من آسان است! (ما او را مى آفرینیم، تا قدرت خویش را آشکار سازیم) و او را براى مردم نشانه‌اى قرار دهیم و رحمتى باشد از سوى ما! و این امرى است پایان یافته (و جاى گفت‌وگو ندارد)!».[۸]

[۱]. مریم، ۱۶٫

[۲]. مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، ج ۱۳، ص۳۳٫

[۳]. مریم، ۱۷٫

[۴]. همان، ۱۸٫

[۵]. همان، ۱۹٫

[۶]. طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ترجمه: موسوى همدانى، سید محمد باقر، ج ۳، ص ۲۹۸٫

[۷]. مریم، ۲۰٫

[۸]. همان، ۲۱٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


3 + 9 =