دایره المعارف اسلام پدیا » قضاوت و داوری حضرت داوود (علیه السّلام)
منوی اصلی

قضاوت و داوری حضرت داوود (علیه السّلام)

تاریخ: ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ در باب: داوود (ع)

خداوند سبحان غیر از منصب پادشاهی، منصب قضاوت و داوری بین مردم را نیز به حضرت داوود (علیه السلام) عطا فرموده است. در قرآن کریم آمده که خدا به آن حضرت فرمود: «اى داوود، ما تو را در زمین خلیفه (و نماینده) خود گردانیدیم، پس میان مردم به حق داورى کن…».[۱]

در این باره علاوه بر آیات قرآن روایاتى مطرح  است که مضمون آنها داستان منصوب شدن حضرت داوود (علیه السلام) براى قضاوت را نقل کرده‌اند. در روایتی از امام صادق (علیه السلام) نقل شده که می فرماید: «ما در کتاب على (علیه السلام) یافتیم که یکى از پیامبران درباره قضاوت کردن به خداوند متعال شکایت نموده گفت: من چگونه درباره عملى قضاوت کنم که نه چشمم آن را دیده و نه گوشم آن را شنیده است؟ خداوند فرمود: در میان مردم به وسیله گواهان قضاوت کن و آنها را وادار کن که به نام من سوگند بخورند. بعد حضرت فرمود: داوود (علیه السلام) به خداوند متعال عرض کرد: پروردگارا، حق را آن‏گونه که نزد تو است به من نشان ده تا طبق آن حکم کنم. خداوند فرمود: تو توان آن را ندارى. داوود (علیه السلام) نزد خدا پافشارى کرد تا آن که خداوند سبحان پذیرفت. پس مردی به نزد حضرت آمد و درباره مرد دیگری که مالش را از او گرفته بود، از ایشان طلب کمک و یاری کرد. در این هنگام خداوند عز و جل به داوود (علیه السلام) وحى کرد: (واقع آن است که) این شاکى پدر این فرد را کشته و مالش را گرفته است. داوود دستور داد تا شاکى کشته و مالش گرفته شود و آن را به کسى داد که از او شکایت شده بود. امیر المؤمنین فرمود: در این هنگام مردم شگفت زده شده و با هم گفت‌وگو کردند. تا آن که خبر به حضرت داوود (علیه السلام) رسید و از این جهت ناراحت شد؛ لذا از خدا خواست تا این حالت را از او بردارد. خداوند هم چنین کرد. سپس خداوند عزوجل به داوود وحى کرد که در میان مردم با بیّنات حکم کن و آنان را با نام من همراه کن که بدان سوگند بخورند».[۲]

[۱]. ص، ۲۶.

[۲]. کلینى، محمد بن یعقوب، کافی، محقق / مصحح: غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، ج ۷، ص ۴۱۴٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 8 = 15