دایره المعارف اسلام پدیا » اخلاق و صفات اسحاق نبی الله (علیه السلام) از دیدگاه قرآن
منوی اصلی

اخلاق و صفات اسحاق نبی الله (علیه السلام) از دیدگاه قرآن

تاریخ: ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ در باب: اسحاق نبی (علیه السلام)

قرآن کریم در بعضی از آیات خود تعدادی از اوصاف حضرت اسحاق (علیه السلام) و اوصاف مشترک آن حضرت با دیگر پیامبران را بیان نموده که در این مقال مختصر به آنها اشاره می شود:

  1. اخلاص.

قرآن کریم در باره مخلص بودن آن حضرت می فرماید: «اى پیامبر، به خاطر بیاور بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را که صاحبان دست ها (ى نیرومند) و چشم ها (ى بینا) بودند. ما آنها را با خلوص ویژه اى خالص کردیم، و آن یادآورى سراى آخرت بود.[۱]

  1. صالح بودن.

قرآن کریم در این باره می فرماید: «ما او؛ (حضرت ابراهیم (علیه السلام)) را به اسحاق؛ پیامبرى صالح، بشارت دادیم».[۲]

صالح بودن یکی از بالاترین ثناهایی است که خداوند درباره برخی از بندگان به کار برده است. صالح در لغت به معنای نیک و اهلیت آمده است. در آیه شریفه با صراحت تمام حضرت اسحاق (علیه السلام) را توصیف به نیک و صالح بودن می نماید.

  1. برخورداری از رحمت خداوند.

خداوند در این مورد می فرماید: «و چون (ابراهیم (علیه السلام)) از آنها و از آنچه غیر از خدا می پرستیدند، کناره گرفت، اسحاق و یعقوب را به او عطا کردیم و همه را پیامبر نمودیم. و آنها را از رحمت خویش بهره مند ساختیم …».[۳]

  1. امام بودن.

قرآن کریم در این باره می فرماید: «و اسحاق و علاوه بر او، یعقوب را به وى بخشیدیم و همه آنان را مردانى صالح قرار دادیم! و آنان را پیشوایانى قرار دادیم که به فرمان ما، (مردم را) هدایت مى کردند و انجام کارهاى نیک و برپاداشتن نماز و اداى زکات را به آنها وحى کردیم و تنها ما را عبادت مى کردند».[۴]

  1. مبارک و دارای برکت.

در این رابطه خداوند می فرماید: «و بر او و بر اسحاق برکت دادیم و از فرزندانشان برخی نیکوکار و برخی آشکارا بر خود ستمکار هستند».[۵]

آیه می فرماید: برکات دین و دنیا را به آنها افاضه کردیم؛ از این رو پیامبران از نسل آنها قرار داده شدند یا اینکه مراد از آن، کثرت فرزندان آنها و بقای آنان در قرن های متمادی تا قیامت است.

  1. عابد و اهل عبادت.

خداوند سبحان می فرماید: «و آنان پرستشگر ما بودند».[۶] برخی از مفسران تقدم «لنا» بر «عابدین» را نشان حصر و اشاره به توحید خالص این سه پیامبر (ابراهیم، اسحاق و یعقوب) دانسته اند. عده ای دیگر نیز عابد بودن آنها را به خشوع در طاعت و عبادت و خلوص در بندگی تفسیر کرده اند.

  1. نیرومند و بصیر.

قرآن کریم در این زمینه می فرماید: «و به خاطر بیاور بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را، صاحبان دست ها (ى نیرومند) و چشم ها (ى بینا».[۷]

علامه طباطبایى در تفسیر این آیه مى‌گوید: «اُولِى الاَیدى وَالاَبصر» کنایه از توان آنها در اطاعت و پرستش خداوند و رسیدن به خیر و دیدن راه حق براى گزینش اعتقاد صحیح است.[۸] از ابن عباس و مجاهد و قتاده نقل شده که معناى آن «اولى العلم والعمل»؛ یعنی «دارای علم و عمل» است.[۹]

[۱]. ص، ۴۵ و ۴۶٫

[۲]. صافات، ۱۱۲٫

[۳]. مریم، ۴۹ و ۵۰٫

[۴]. انبیاء، ۷۲ و ۷۳٫

[۵]. صافات، ۱۱۳٫

[۶]. انبیاء، ۷۲ و ۷۳٫

[۷]. ص، ۴۵٫

[۸]. ‏طباطبایى، سید محمد حسین، المیزان فى تفسیر القرآن، ج ۱۷، ص ۲۱۱٫‏

[۹]. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، تحقیق: با مقدمه بلاغى، محمد جواد، ج ۸، ص ۷۴۹٫‏




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


9 + 7 =