دایره المعارف اسلام پدیا » امام سجاد (زین العابدین) (علیه السّلام) در زمان امامت امام حسین (علیه السّلام)
منوی اصلی

امام سجاد (زین العابدین) (علیه السّلام) در زمان امامت امام حسین (علیه السّلام)

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۹۵ در باب: امام سجاد (زین العابدین)

‏از شهادت امام حسن مجتبی تا شهادت امام حسین (علیهما السلام) در سال ۶۱ هجری قمری در کربلا، حدود ده یا یازده سال فاصله است.[۱] در این مدت، امام سجاد (علیه السلام) شاهد حوادث تلخ و اسفباری بوده که بر امت اسلامی می گذشته است. حضرت سجاد (علیه السلام) در همهٔ این مراحل و حوادث، پدرش را همراهی کرد تا سرانجام امام حسین (علیه السلام) در کربلا به شهادت رسید. امام سجاد در هنگام شهادت پدر ۲۳[۲] یا ۲۴[۳] سال داشت.

یکی از مهم‌ترین فرازهای عمر شریف آن حضرت، مدت کوتاه حرکت او همراه با پدر و سایر اهل بیت و یاران ایشان، از مکه تا کربلا است. در طول مسیر مکه تا کربلا، امام سجاد (علیه السلام) همراه کاروان پدرش امام حسین (علیه السلام) بوده است. پس از گذشتن از یکی از منازل بین راه امام حسین (علیه السّلام) در حالی که بر پشت اسب خود در حال حرکت بود، چند لحظه به خواب رفت، بعد که بیدار شد فرمود: «انا لله و انا الیه راجعون والحمدالله رب العالمین» و آن را دو یا سه بار تکرار کرد.

پس فرزندشان علی بن الحسین (علیهما السّلام) به سوی ایشان روی کرده، عرض کرد: برای چه حمد خدای را بجای آوردید و استرجاع نمودید؟ حضرت فرمود: پسرم، من کمی به خواب رفتم. شخصی که به اسبی سوار بود، بر پشت اسب، این کلام را برای من می گفت: «این قوم سیر می کنند و قاصد مرگ هم به سوی آنها حرکت می کند»، من هم دانستم خبر مرگ ابلاغ شده است.

در اینجا فرزندشان علی به پدر عرض کرد: پدر جانم خداوند به شما بدی نرساند، آیا ما بر حق نیستیم؟

حضرت فرمود: بلی، قسم به خدایی که بازگشت همه بندگان به سوی او است.

علی بن الحسین جواب داد: بنابراین ما در حالی که بر حقیم، هیچ باکی از مرگ نداریم.

امام حسین (علیه السلام) به او فرمود: خداوند به تو بهترین جزای خیری که از پدری به فرزندش می رسد، عنایت فرماید.[۴]

این قضیه پس از کوچ کردن از منزل «قصر بنی مقاتل» نقل شده و با تفاوتی مختصر منزل «ثعلبیه» نیز گزارش شده است.

نکته قابل ذکر اینکه؛ آیا این علی بن الحسین؛ حضرت سجاد (علیه السلام) می باشد، یا برادر بزرگوارشان حضرت علی اکبر، که در کربلا به شهادت رسید؟ معلوم نیست. تنها چیزی که در روایت آمده؛ جمله «فَأَقْبَلَ إِلَیْهِ ابْنُهُ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْن» است.

تا قبل از شهادت امام حسین (علیه السّلام) گزارش دیگری از امام سجاد در اسناد آمده است: علی بن زید از حضرت نقل می کند که ما با امام حسین (علیه السلام) خارج شدیم، پس در هیچ منزلی نزول نفرمود و از هیچ منزلی کوچ نکرد، مگر اینکه از «یحیی بن زکریا» و کشته شدن او یادی به میان می آورد. یک روز فرمود: از پستی دنیا نزد خداوند اینکه؛ سرِ یحیی بن زکّریا به زن بد کاره ای از زن های بد کاره بنی اسرائیل هدیه شد.[۵]

از این حدیث به خوبی به دست می آید که حضرت علی بن الحسین (علیهما السلام) دائماً در کنار پدر بوده و در طول این سفر در خدمت ایشان قرار داشته و حتی سخنان پدر را نیز به خاطر سپرده است.

[۱]. کلینى، محمد بن یعقوب، کافی، محقق / مصحح: غفارى على اکبر و آخوندى، محمد، ج ۱، ص ۴۶۱٫

[۲]. ابن سعد، محمد، الطبقات الکبرى، تحقیق: عبد القادر عطا، محمد، ج ۵، ص ۱۶۳؛ طبرى، محمد بن جریر، تاریخ طبرى، ترجمه: پاینده، ابو القاسم، ج ۱۱، ص ۶۳۰٫

[۳]. همان، ج ۵، ص ۱۷۱؛ همان، ج ۱۱، ص ۶۳۱٫

[۴]. مفید، محمد بن محمد، الإرشاد فی معرفه حجج الله على العباد، ج ۲، ص ۸۲٫

[۵]. همان، ج ۲، ص ۱۳۲٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


2 + = 3