دایره المعارف اسلام پدیا » وجه نامگذاری فرقه شیخیه
منوی اصلی

وجه نامگذاری فرقه شیخیه

تاریخ: ۰۳ خرداد ۱۳۹۵ در باب: فرقه شیخیه

وجه نامگذاری فرقه شیخیه به این نام؛ به جهت انتساب اصحاب و پیروان این فرقه به شیخ احمد بن زین الدین احسایی است.[۱]

به این فرقه، «کشفی یا کشفیه» نیز گفته می شود و وجه نامگذاری آن این گونه بیان شده: «… چون خداوند سبحان، پرده های جهل و عدم بصیرت در دین را از دل ها و دیده های آنها کشف و کنار زده و ظلمت ریب و شک را از ضمائر و دل های آنها بر طرف نموده و آنانند که از ابصار و دیده های آنها، غشاوه و مانع، و از قلوب آنها، انحراف و کُند فهمی، کشف و زدوده شده و نور حق با دلایل و براهین روشن، ظاهر گشته است…».[۲]

سید محسن امین می گوید: شیخیه، کشفیه نیز نامیده می شوند؛ به جهت انتساب به کشف و الهامی که شیخ احمد احسایی برای خود، و پیروانش برای او ادعا می کنند.[۳]

نام دیگر این فرقه، «پشت سرى» است. این کلمه از لغات فارسى است که آن را به شیخ احمد احسایى نسبت داده‏اند. به این علت که وی به همراه پیروانش، نمازجماعت را در پشت ضریح مطهر حرم حسینى مى‏خواندند، برخلاف منکران خود، یعنى فقهای آن بقعه مبارکه، که در بالاى سر امام (علیه السلام) نماز مى‏خواندند و به همین جهت در نزد شیخیه، به «بالاسرى» نامیده شدند.[۴]

به فرقه شیخیه؛ به جهت اعتقادشان به مسئله «رکن رابع»، «رکنیه» نیز گفته می شود. [۵]

[۱]. ر.ک: رشتی، سید کاظم، دلیل المتحیرین (درباره اختلاف نظرهای شیخیه با سایر علما و ذکر بعض وقایع تاریخی)، ص ۱۵ و ۱۶، «فالمراد بالشیخی … اصحاب الشیخ احمد بن زین ‌الدین الاحسائی».

[۲]. همان، ص ۱۶ و ۱۷٫ « هم المسمون بالکشفیه لان الله سبحانه…».

[۳]. امین عاملى، سید محسن، أعیان ‏الشیعه، ج ‏۲، ص ۵۸۹، «کما یسمون بالکشفیه نسبه إلى الکشف و الإلهام الذی یدعیه هو و یدعیه له أتباعه‏».

[۴]. خوانساری، محمد باقر، روضات الجنات فی احوال العلماء و السادات، ج ۳، ص ۳۴۲٫

[۵]. سبحانی، جعفر، المذاهب الاسلامیه، ص ۳۵۶٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


1 + 9 =