دایره المعارف اسلام پدیا » ابوذر و اهل بيت (عليهم السّلام)‏
منوی اصلی

ابوذر و اهل بیت (علیهم السّلام)‏

تاریخ: ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۵ در باب: ابوذر

ابوذر هرگز در راه حق از سرزنش ملامت کنندگان نهراسید و در راه ایمان و عقیده راستین خود در مواجهه با دشواری ها و مقابله با تبعیض ها کمترین انعطافی از خود نشان نداد و هرگز تزلزلی به اراده استوار او راه نیافت. وی به تمام پیمان ها و تعهدات خود در قبال اسلام و شخص نبی اکرم (صلی الله علیه و آله) وفادار ماند. و نیز به همه دستورها و وصایای رسول خدا (صلی الله علیه و آله) عمل نموده، و تا آخرین لحظه زندگیش از این روش عدول ننمود. وی یکی از حواریونی بود که تا آخر عمر از سیره سید المرسلین (صلی الله علیه و آله) منحرف نشد. . او پس از رحلت آ پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله) بر اساس سفارش های آشکار و نهان آن حضرت (صلی الله علیه و آله) از ملازمان راستین امیرمؤمنان (علیه السلام) بود و آشکارا مناقب و فضایل اهل بیت پیامبر (علیهم السّلام) را ترویج می کرد. ابوذر با برخورداری از چنین معنای بی نظیری به نشر معارف آل پیامبر و ترویج و تحکیم منزلت آنان پرداخت و در گرایش مردم به اهل بیت نقش مهمی ایفا کرد.

هنگام وفات حضرت رسول (صلّى الله علیه و آله) ابوذر غفاری در مدینه نبود. او بعد از این که وارد مدینه شد، مشاهده کرد ابوبکر به عنوان خلیفه انتخاب شده است. او با مشاهده این ماجرا گفت: شما در پوشش پیامبر (صلی الله علیه و آله) به میدان آمدید، ولى خویشاوندان او را ترک گفتید. اگر خلافت را در اهل بیت او قرار داده بودید، اختلاف پیدا نمی شد.

امام باقر (علیه السّلام) مى فرماید: گروهى از مهاجران و انصار و غیر ایشان (در زمان خلافت ابو بکر) حضور على (علیه السّلام) آمده به ایشان عرض کردند: به خدا سوگند که تو امیرمؤمنان و سزاوارترین مردم و نزدیک ترین ایشان به پیامبر هستى، دست خویش را دراز کن تا با تو بیعت کنیم. به خدا سوگند که پیشاپیش تو جان فدا مى کنیم و مى میریم. على (علیه السّلام) فرمود: اگر راست مى گویید، فردا صبح در حالى که سرهاى خود را تراشیده باشید، حاضر شوید. على (علیه السّلام)، ابو ذر، سلمان و مقداد سرهاى خود را تراشیده، اما کسى دیگر غیر از ایشان سر خود را نتراشید. لذا آنان برگشتند. آنها (گروهى از مهاجران و انصار) یک بار دیگر هم پیش على (علیه السّلام) آمده و آن سخن را تکرار کردند و على (علیه السّلام) همان گفتار را تکرار فرمود. باز هم جز همان سه نفر کسى سر نتراشید.[۱]

امام رضا (علیه السلام) می فرماید: «… واجب است دوستى امیر المؤمنین و کسانى که بر طریقه رسول خدا باقی ماندند و تغییر و تبدیل در دین او ندادند؛ مثل سلمان فارسى، ابوذر غفارى، مقداد بن اسود، عمار بن یاسر و … خداوند از آنها راضی است و رحمت خداوند بر آنها است».[۲]

[۱]. فتال نیشابورى، محمد بن احمد، روضه الواعظین و بصیره المتعظین، ج ۲، ص۲۸۲٫

[۲]. شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا (علیه السلام)، محقق و مصحح: لاجوردی، مهدی، ج ۲، ص ۱۲۶٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


8 + = 9