دایره المعارف اسلام پدیا » وقایع بعد از جنگ جمل
منوی اصلی

وقایع بعد از جنگ جمل

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۴ در باب: جمل

در این جا به اجمال به بعضی از اتفاقات بعد از جنگ جمل اشاره می شود:

بیعت مردم با امیر المؤمنین (علیه السلام):

جنگ جمل به پایان رسید و طلحه و زبیر هر دو کشته شدند. به این ترتیب مردم بصره همراه با قبائلی که وارد جنگ شده بودند، حتى زخمیان و کسانى که امان یافته بودند، گروه گروه با حضرت على (علیه السلام) بیعت کردند.[۱]

تقسیم بیت المال

بعد از آنکه حضرت على (علیه السلام) از بیعت مردم بصره فارغ شد، سراغ بیت المال که بیش از ششصد هزار درهم موجودی آن بود، رفت. آن حضرت همه موجودی را بین کسانى که همراه وى در جنگ حضور داشتند، تقسیم کرد. در این تقسیم به هر کس پانصد درهم رسید، سپس فرمود: «اگر خداوند شما را بر شام (معاویه) پیروز نمود، غیر از مقرری هایتان، همین مقدار دریافت خواهید کرد».[۲]

ارسال نامه به عامل کوفه

حضرت على (علیه السلام) بعد از جنگ جمل، خبر فتح و پیروزی را براى عامل کوفه به این مضمون ارسال نمود:

«از بنده خدا على؛ امیر مؤمنان، اما بعد در نیمه جمادى الاخر در خریبه یکى از نواحى بیرون بصره تلاقى کردیم و خدا روش مسلمانان را درباره آنها روان کرد. بسیاری از افراد ما و آنها کشته شدند. از جمله کشتگان ما؛ ثمامه بن مثنى، هند بن عمرو، علباء بن هیثم، سیحان، زید و پسران صوحان و محدوج می باشند». نامه را عبد الله بن رافع نوشت و زفر بن قیس در ماه جمادى الاخر خبر خوش را به کوفه برد.[۳]

سخرانی حضرت علی (علیه السلام) در مسجد بصره

بعد از جنگ جمل حضرت على (علیه السلام) به بصره رفت، وارد مسجد اعظم شد و به منبر رفت. ایشان پس از ستایش خداوند و درود بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) چنین فرمود:[۴] «خداوند داراى رحمت وسیع و عذاب دردناک است. اى مردم بصره! ‏اى سپاه زن و پیروان چهار پا درباره من چگونه فکر مى کنید؟ تا هنگامى که شتر نعره مى زد، پیکار مى کردید اما هنگامی که از پاى در آمد، گریختید. اخلاق شما پست، پیمان شما ناپایدار، آب شما شور و تلخ است. سرزمین شما به آب نزدیک و از آسمان دور است. به خدا سوگند روزى خواهد رسید که این شهر را چنان آب فرو گیرد که فقط کنگره هاى مسجد آن؛ مانند سینه کشتى از دریا دیده شود. اکنون به خانه هاى خود بازگردید».[۵]

[۱]. مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ترجمه: شفیعی کدکنی، محمد رضا، آفرینش و تاریخ، ج ‏۲، ص ۸۱۴٫

[۲]. با استفاده از: طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبرى، ترجمه پاینده، ابوالقاسم، ج ‏۶، ص ۲۴۷۴٫

[۳]. همان، ۲۴۷۵٫

[۴]. دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ترجمه مهدوى دامغانى، محمود، ص ۱۸۹٫

[۵]. بخشى از خطبه امیر المؤمنین على (علیه السلام) که تمام آن در نهج البلاغه آمده است، براى اطلاع بیشتر، ر. ک: سید رضی، نهج البلاغه، دشتی،‌ محمد، ص ۵۵٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


7 + 6 =