دایره المعارف اسلام پدیا » مدارا نمودن حضرت علی (علیه السلام) با عایشه
منوی اصلی

مدارا نمودن حضرت علی (علیه السلام) با عایشه

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۹۴ در باب: جمل

بعد از آنکه کجاوه[۱] عایشه از پشت شتر بر زمین سقوط کرد، حضرت على (علیه السلام) به محمد بن ابى بکر فرمود: به خواهرت نزدیک شو. محمد دست خود را داخل کجاوه کرد که به جامه عایشه رسید. عایشه گفت: انا لله و انا الیه راجعون، تو کیستى؟ مادرت به عزایت بنشیند و بر سوگ تو گریه کند. گفت: من برادرت محمد هستم.[۲]

سپس حضرت علی (علیه السلام) به محمد بن ابى بکر فرمان داد عایشه را در منزلى اسکان دهد. محمد بن ابی بکر او را در خانه عبد الله بن خلف خزاعى که خودش در جنگ کشته شده بود، نزد همسرش صفیه منزل داد. امیرالمؤمنین (علیه السلام) به محمد بن ابى بکر فرمود: بنگر آیا صدمه اى به خواهرت نرسیده است؟ گفت: بازویش در اثر تیرى که از لاى صفحه هاى آهنى کجاوه گذشته خراشى برداشته است. بعد از آن به محمد بن ابى بکر فرمود: همراه خواهرت برو و او را به مدینه برسان و شتابان پیش من به کوفه برگرد، محمد گفت: اى امیر مؤمنان مرا از این کار معاف فرما. امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود: معافت نمى دارم و لازم است انجام دهی.[۳]

عایشه آماده حرکت شد، على (علیه السلام) چهل زن را عمامه و کلاه پوشاند، شمشیر از دوش آنان آویخت و دستور داد از عایشه در طول راه حفاظت کنند و در سمت چپ و راست و از پشت سرش حرکت کنند. عایشه در طول راه مى گفت: خدایا خودت جزاى على بن ابى طالب را بده که چنین کرد و چهل مرد را همراه من گسیل داشت و حرمت پیامبر (صلی الله علیه و آله) را درباره من رعایت نکرد. ولى وقتی به مدینه رسید، آن زنان عمامه ها و کلاه خودها را از سر برداشتند و شمشیرها را کنار گذاشتند و همراه او وارد خانه اش شدند. عایشه که چنین دید و دانست آنان زن هستند، از دشنام هایى که به على (علیه السلام) داده بود پشیمان شد و گفت: خداوند به پسر ابو طالب جزاى خیر عنایت کند که حرمت پیامبر را در مورد من رعایت کرده و پاس داشته است.[۴] همچنین دوازده هزار درهم در اختیار عایشه قرار گرفت.[۵]

بعدها عایشه‌ هرگاه‌ روز جمل‌ را به‌ یاد می آورد، آرزو می کرد که‌ ای‌ کاش‌ قبل‌ از آن‌ مرده‌ بود و در آن‌ حادثه‌ حضور نمی یافت‌. وی‌ هنگامی‌ که‌ آیه: «و قَرْنَ فی‌ بُیوتِکُنّ»[۶] را می خواند، چندان‌ می گریست‌ که‌ روبندش‌ خیس‌ می شد.[۷]

[۱]. اتاقکی که شتر آن را حمل می کند، (هودج یا محمل).

[۲]. دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ترجمه مهدوى دامغانى، محمود، ص ۱۸۷٫

[۳]. همان،‌ ص ۱۸۸ و ۱۸۹٫

[۴]. مفید، محمد بن محمد، الجمل و النصره لسید العتره فی حرب البصره (نبرد جمل)، ترجمه: مهدوی دامغانی، محمود، ص ۲۴۹٫

[۵]. بلاذری، احمد بن‌ یحیی، انساب‌ الاشراف، ج ‌۲، ص ۴۸٫

[۶]. احزاب، ۳۳٫

[۷]. انساب‌ الاشراف‌، ج‌۲، ص ۲۶۵٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


6 + 1 =