دایره المعارف اسلام پدیا » کرامات و معجزات اسماعیل ذبیح الله (علیه السلام)
منوی اصلی

کرامات و معجزات اسماعیل ذبیح الله (علیه السلام)

تاریخ: ۲۷ مهر ۱۳۹۴ در باب: اسماعیل ذبیح الله

برای آن حضرت کرامات و معجزاتی می توان بیان کرد که در این مقال مختصر به برخی از آنها اشاره می شود:

  1. یکی از کرامات حضرت اسماعیل (علیه السلام) که در ابتدای کودکی آن حضرت صورت گرفت؛ جریان یافتن آب زمزم از زیر پای او در مسجدالحرام بود که بعدها تبدیل به چاه زمزم شد.[۱] این مطلب هم در روایات[۲] و هم در تواریخ[۳] بدان اشاره شده است.
  2. از جمله کرامات آن حضرت اتفاقی است که هنگام ذبح او اتفاق افتاده و آن اینکه؛ کارد گلوی اسماعیل را نبرید. در برخی از منابع تاریخی این داستان این گونه گزارش شده است: «هنگامی که ابراهیم (علیه السلام) در دره با پسر تنها ماند؛ (گفته اند آنجا دره «ثبیر» بود)، بدو گفت: «پسرم، در خواب دیده ام که ترا قربان کرده ام». اسماعیل گفت: «پدر آنچه فرمان یافته اى انجام بده که مرا صبور خواهى دید». از محمد بن اسحاق روایت کرده اند: اسماعیل به پدر گفت: «اگر خواهى مرا قربان کنى بند مرا محکم ببند که خون من به تو نریزد و از ثوابم کاسته نشود. مرگ سخت است و بیم دارم وقتى کارد به گلویم رسید، دست و پا بزنم. کارد را تیز کن تا آسان ببرى و مرا آسوده کنى. وقتی مرا بیندازى که قربان کنى به رو درانداز نه پهلو، چرا که می ترسم وقتى به صورتم نگاه کنی، رأفت پدرانه بر تو چیره شود و نتوانى فرمان خدا را اطاعت کنی. همچنین اگر خواستى، پیراهن مرا به مادرم بده که دلش آرام گیرد». ابراهیم (علیه السلام) گفت: «پسرم، چه خوب در انجام کار خدا کمکم مى‏کنى». پس همان طور که اسماعیل گفته بود، او را محکم بست و کارد را تیز کرد و او را به صورت افکند، به رویش نگاه نکرد و کارد به گلویش نهاد. در این هنگام، خدای عز و جل کارد را وارونه کرد و کارد نتوانست سر پسر را ببرد. پس ابراهیم (علیه السلام) سر پسرش را نزدیکتر آورد تا بتواند زودتر کار را تمام کند، اما ندا آمد که اى ابراهیم، خواب تو راست بود، (کنایه از اینکه به وظیفه ات عمل کردی)، این (قوچ) ذبیحه تو است که به فداى پسرت قربان کنى».[۴]

گر چه در نهایت از جانب حق تعالی گوسفندی به عنوان قربانی به جای آن حضرت فرستاده شد، اما اثر نکردن کارد تیز بر گردن اسماعیل و بندگی خالص و سر فرود آوردن او در مقابل دستور خداوند، کرامتی بس بزرگ و ستودنی است.[۵]

نکته قابل ذکر در این خصوص، افتخار نمودن پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله) به واسطه منتسب بودن به آن حضرت است که مدال ذبیح اللهی را به گردن آویخته است.[۶]

  1. یکی دیگر از مواردی که در جای خود کرامتی بس بزرگ محسوب می شود، مکان دفن آن حضرت (حجر اسماعیل کنار خانه کعبه)[۷] است که در جایی واقع شده که مطاف همه حاجیان و زائران بیت الله الحرام است.

[۱]. قمى، على بن ابراهیم، تفسیر قمى، تحقیق: موسوى جزایری، سید طیب، ج ۱، ص ۱۵۳٫

[۲]. کلینى، محمد بن یعقوب، کافی، محقق / مصحح: غفارى، على اکبر و آخوندى، محمد، ج ۴، ص ۲۰۲؛ صدوق، محمد بن على، ‏ علل الشرائع‏، ج ۲، ص ۴۳۲٫‏

[۳]. طبرى، محمد بن جریر، تاریخ الأمم و الملوک، تحقیق: محمد، أبو الفضل ابراهیم، ج ۱، ص ۲۵۲؛ یعقوبى، احمد بن أبى یعقوب، تاریخ یعقوبى‏، ج ‌۱، ص ‌۲۵٫

[۴]. طبرى‏، محمد بن جریر، تاریخ طبری، تحقیق: ابراهیم ، محمد أبو الفضل، ج ۱، ص ۲۷۵؛ یعقوبى، احمد بن أبى یعقوب، تاریخ یعقوبى‏، ج ‌۱، ص ‌۲۷٫

[۵]. صدوق، محمد بن على، ‏ خصال‏، محقق / مصحح: غفارى، على اکبر، ج ۱، ص ۵۷‏.

[۶]. همان.

[۷]. ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایه و النهایه، ج ۱، ص ۱۹۳٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


4 + 4 =