دایره المعارف اسلام پدیا » چکیده مقاله حضرت نوح (علیه السلام)
منوی اصلی

چکیده مقاله حضرت نوح (علیه السلام)

تاریخ: ۰۶ مرداد ۱۳۹۴ در باب: نوح (علیه السلام)

عبدالجبار یا عبدالغفار، ملقب به نوح، اولین پیامبر اولوا العزم و صاحب شریعت و کتاب است. گفته‏اند علت شهرت او به این لقب، این بوده که براى گناه امت خود نوحه (زاری) مى‏کرد و یا مقصود از نوحه‏گرى، دعوت قومش به ‏توحید بود.

وى متولد سال ۱۶۴۲ پس از هبوط حضرت آدم (علیه السلام) بوده و در سن ۵۰۰ سالگى داراى سه فرزند پسر به‏ نام‌هاى «سام، حام و یافث» بوده است.

نام حضرت نوح (علیه السلام) ۴۳ بار در قرآن آمده و یک سوره به نام وی اختصاص داده شده است. سلسله نسب او با هشت یا ده واسطه به حضرت آدم (علیه السلام) می‎رسد.

از جمله القاب او، شیخ ‏الانبیا است؛ زیرا ایشان عمر طولانی داشته است و به نص صریح قرآن، مدت رسالت ایشان هم قابل توجه بوده است. در وصف ایشان گفته‏اند: مردى خردمند، فصیح و بلیغ بود، که از عقلى سرشار و صبرى بسیار برخوردار، و در مناظرات و احتجاجات و برهان و جدل، قوى و بصیر و مطلع بود. نوح با کمال بردبارى و تحمل، به راهنمایى قوم خود همت گماشت، سخنان شیرین و بیانات دلنشین خود را به کار مى‏برد، و با بهترین فنون دعوت، در راه تبلیغ رسالت کوشید.

حضرت نوح پس از آن که از هدایت قومش ناامید شد آنان را نفرین نمود و به دستور خداوند برای نجات مؤمنان مأمور به ساختن کشتی شد.

دربارۀ نحوۀ کشتی سازی حضرت نوح آنچه از بعضی از تفاسیر استفاده می شود این است که وی نخست نجار بود و بعد از آن به پیامبری مبعوث شد. ظاهراً ایشان اولین کسی بود که کشتی را به الهام خداوند ساخت.

آن چه که مسلم است؛ ایشان ۹۵۰ سال مردم را به‏ خداپرستى و توحید دعوت نمود و بعد از چند صده دیگر که بین مورّخان اختلاف است، رحلت نمود که در نجف اشرف فعلى مدفون گردید.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 1 = 8