دایره المعارف اسلام پدیا » ماجرای کنعان پسر نوح (علیه السلام) هنگام طوفان
منوی اصلی

ماجرای کنعان پسر نوح (علیه السلام) هنگام طوفان

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۴ در باب: طوفان نوح

یکى از پسران حضرت نوح (علیه السلام) «کنعان» نام داشت. حضرت نوح (علیه السلام) با روش ها و گفتار گوناگون او و دیگران را به سوى توحید دعوت کرد، ولى او با کمال گستاخى و لجاجت به دعوت پدر اعتنا ننمود و مانند بسیاری از مردم، به بت پرستى ادامه داد. هنگامى که بلاى جهان گیر طوفان فرا رسید، نوح (علیه السلام) دید پسرش کنعان در خطر غرق و هلاکت افتاده، دلش به حال او سوخت، از میان کشتى او را صدا زد و گفت: «پسرم، تو هم با ما سوار کشتى شو و با کافران همراهى مکن».
ولى کنعان به جاى این که به دعوت دلسوزانه پدر پاسخ دهد و خود را که در پرتگاه هلاکت بود، نجات بخشد؛ با کمال غرور و گستاخى تقاضاى پدر را رد کرد و در پاسخ او گفت: «به زودى بر فراز کوهى جاى مى گیرم که مرا از خطر این آب در امان خواهد داشت». نوح (علیه السلام) فرمود: «امروز هیچ کس از آنچه خدا خواسته رهائى نمى یابد، مگر کسى که رحمت خداوند شامل حالش شده باشد، – اینجا منظور همان کسانى هستند که سوار کشتى بودند – پس موج در میان پدر و پسر جدائى افکند و پسر در آّب غرق شد». به این ترتیب عذاب الهى، حتى فرزند ناخلف نوح (علیه السلام) را نیز شامل شد و به شفاعت نوح (علیه السلام) از درگاه خداوند توجه نشد؛ و خداوند در جواب ایشان فرمود: «اى نوح! او از اهل تو نیست! او عمل غیر صالحى است [فرد ناشایسته‏اى است‏]! پس، آنچه را از آن آگاه نیستى، از من مخواه! من به تو اندرز مى‏دهم تا از جاهلان نباشى!!» چرا که او با نوح و مکتب نوح (علیه السلام) مخالف بود و بر اثر انحراف و گناه، رشته خانوادگیش با نوح (علیه السلام) قطع شده بود.




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


6 + = 8