دایره المعارف اسلام پدیا » اتفاقات در حین طوفان نوح (علیه السلام)
منوی اصلی

اتفاقات در حین طوفان نوح (علیه السلام)

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۴ در باب: طوفان نوح

قرآن مجید در مورد چگونگی طوفان نوح (علیه السلام) می فرماید: «تا آن زمان که فرمان ما فرا رسید و تنور آتش به جوشش در آمد، (به نوح) گفتیم: از هر جفتى از حیوانات (از نر و ماده) یک زوج در آن (کشتى) حمل کن! همچنین خاندانت را (بر آن سوار کن) – مگر آنها (همسر و یکى از فرزندانت) که قبلًا وعده هلاکتشان داده شده – و همچنین مؤمنان را! اما جز عده کمى همراه او ایمان نیاوردند!».
ابن اثیر در الکامل می گوید: ابن عباس گفته است این تنور در سرزمین کوفه بود. همسر نوح به او خبر داد که از تنور آتش، آب فوران کرده است.
در این هنگام جبرائیل به فرمان خداوند، کعبه را – که از یاقوت بهشت بود -، برداشت و به آسمان چهارم برد. حجر الاسود را نیز در کوه ابو قبیس پنهان کرد تا زمان حضرت ابراهیم (علیه السلام) که خانه کعبه را ساخت و آن سنگ را به جاى خود گذاشت. همین که آب از تنور فوران کرد، نوح کسانى را که خدا دستور حملشان را داده بود، به کشتى سوار کرد. او همچنین جسد حضرت آدم (علیه السّلام) را نیز با خود به کشتى برد. آنگاه چار پایانى را که خدا دستور فرموده بود به کشتى داخل کرد.
وقتى آن حضرت از وضع کشتى اطمینان یافت و همه کسانى را که به او امر شده بود سوار کرد، آب شروع به بالا آمدن کرد. خداى بزرگ در این باره فرموده است: «ما هم درهاى آسمان را گشودیم و سیلابى از آسمان فرو ریختیم و در زمین چشمه ها جارى ساختیم تا آب آسمان و زمین، با هم به طوفانى که مقدر حتمى بود، اجتماع یافت».
در این مدت آب رفته رفته زیاد مى‏شد و شدت مى‏یافت و زمین را فرا مى‏گرفت و نوح، جاى خود و همراهانش را در طبقات کشتى مشخص و مقرر مى کرد.
سپس آب همه جا را پوشاند. کشتى برخاست و با کشتى نشینان در میان امواجى چون کوه، روان گردید. هر چه در روى زمین بود، از حیوانات و گیاهان، همه نابود شدند و هیچ کس جز نوح و همراهانش، باقی نماند. آبی که آرام آرام همه جا را می گرفت دو بخش بود؛ نیمى از آسمان فرو مى بارید و نیمى از زمین مى جوشید. بدین ترتیب کشتى نوح سراسر زمین را گردش کرد و در هیچ جا نایستاد تا به حرم کعبه رسید، به درون حرم نرفت و مدت یک هفته به گرد حرم گردش نمود. بعد همچنان رفت تا به (کوه) «جودى» رسید و راه خود را پایان داد.
سرانجام کشتى در کوه جودى استقرار یافت. در این هنگام بود که گفته شد: «امن و سلامت از ستمکاران دور باد».
همینکه کشتى بر آن کوه قرار گرفت از درگاه خداوند خطاب آمد: «اى زمین، آب خود را فرو خور و اى آسمان بس کن پس آب فرو نشست». نوح تا هنگام فرو نشستن آب و خشک شدن زمین، در کشتى ماند. وقتى که از کشتى بیرون آمد، در ناحیه‏اى از قردى، موضعى را برگزید و در آن جا قریه اى ساخت و آن را «ثمانین» (به معنى هشتاد) نامید. آن جا هم اکنون بازار ثمانین نامیده مى‏شود؛ زیرا هر کس که همراه نوح بود در آن جا خانه‏اى براى خود ساخت.




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


4 + 7 =