دایره المعارف اسلام پدیا » ارتباط معنای اصطلاحی سنت (روش ها) با معنای لغوی
منوی اصلی

ارتباط معنای اصطلاحی سنت (روش ها) با معنای لغوی

تاریخ: ۱۱ بهمن ۱۳۹۳ در باب: مفهوم شناسی سنت (روشها)

سنت در لغت از ماده سَنَّ یَسُنُّ[۱] است، به معنای دستور، وضع کردن دستور، سَنَّ سُنَّهً: دستوری را وضع کرد.[۲] سنت در اصطلاح نیز از ماده سَنَّ یَسُنُّ سُنَّهً گرفته شده است و دلالت بر وضع دستور و قانون است؛ لذا سنت های بشری به صورت دستورهای مکتوب و غیرمکتوب فردی و اجتماعی وضع می گردند و انسانها خود را به صورت قانونی، اخلافی و یا عرفی ملزم به رعایت آن می دانند و به آن عمل می کنند و سنت الهی نیز دستورات الهی هستند که در آفرینش موجودات (سنت ایجاد) و رابطه تأثیرپذیری و تأثیرگذاری یا رابطه علت و معلولی (سنت تأثیر) از جانب خداوند وضع و تشریع شده، حاکم می گردند.

[۱]. جبران، الرّائد، فرهنگ الفبایی عربی، فارسی، ج۱، ص۹۸۱٫

[۲]. سیاح، احمد، لغت‌نامه یا فرهنگ بزرگ جامع نوین ترجمه المنجد، ج۱، ص ۸۹۳٫




کلیدواژه ها: , , , , ,



ثبت نظر


5 + = 13