دایره المعارف اسلام پدیا » تحصیل و تجارب شیخ کلینی
منوی اصلی

تحصیل و تجارب شیخ کلینی

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۳ در باب: شیخ کلینی

مرحوم کلینی تحصیلات اولیه را نزد پدرش در زادگاه خویش؛ «کلین» گذراند. سپس در همان جا برای کسب علوم بیشتر، نزد بزرگ ترین عالم آن ‌زمان،[۱] شاگردی کرد.

شیخ کلینی پس از گذراندن دوران آغازین تحصیل و آشنایی با منابع رجالی و حدیثی، از کلین مهاجرت کرد و وارد ری شد. «ری» در آن زمان شهری بزرگ بود و عقاید و مذاهب گوناگونی در کنار هم و در آرامش کامل در آن جا به حیات خود ادامه می دادند، اما این آرامش، گاه دستخوش حرکت های سیاسی می شد. فرقه اسماعیلیه با انگیزه تسلط بر ایران در این نقطه، بیش از سایر فرق و مذاهب، سرمایه‌گذاری کرده بود و به ترویج و تبلیغ تفکر و آراء خود می‌پرداخت؛ از این رو، ری به نقطه برخورد آراء و اندیشه های فرقه اسماعیلیه و مذهب شافعی، حنفی و شیعه تبدیل شده بود. کلینی در این زمان در کنارِ گذراندن تحصیلات خود نه تنها با عقاید و اندیشه‌های دیگر مذاهب و فرقه‌ها آشنا شد. بلکه به ماهیت واقعی بعضی از این فرقه ها که می رفت تشیع را از مسیر واقعی‌اش خارج کنند پی برد.

وی در این شهر در محضر استادان بزرگی؛ چون «ابوالحسن محمد بن اسدی کوفی»[۲] به فراگیری حدیث پرداخت و در نوشتن و بحث و گفتوگو پیرامون احادیث، از خود شایستگی بسزایی نشان داد.

کلینی برای گرد آوری احادیث امامان شیعه (علیهم السلام)، روستاها و شهرهای بی‌شماری را پشت سر نهاد و هر جا محدثی می یافت از او حدیث فرا می گرفت. کوفه یکی از شهرهایی بود که کلینی به آن قدم نهاد. در آن زمان کوفه یکی از مراکز بزرگ علمی به شمار می ‌رفت و کمتر محدث و یا محققی بود که در سفرهای خود به آن شهر وارد نشده و از محضر عالمان آن جا استفاده ای نبرده باشد.[۳]

کلینی پس از کسب علم و حدیث از ده ها استاد و محدث در شهرها و روستاهای آن زمان، سرانجام به بغداد رسید. او در مسافرت های خویش چنان علم و فضل خود را به نمایش گذاشته و تصویری از شیعه واقعی را در اذهان مردم هر دیار باقی نهاده بود، که هنگام ورود به بغداد فردی گمنام نبود. شیعیان به او افتخار می کردند و اهل سنت به دیده تحسین به او می نگریستند.[۴]

به گفته نجاشی، کلینی در زمان خود پیشوای علمای شیعه و چهره درخشان آنها در ری و موثق ترین آنها در حدیث و ضبط آن بوده است.[۵]

[۱]. این عالم وارسته؛ «استاد علی بن محمد بن ابراهیم ابان؛ (عُلانِ رازى؛ دایی شیخ کلینی)» بود.

[۲]. دوانی، علی، مفاخر اسلام، ج ۳، ص ۲۶٫

[۳]. همان، ج ۳، ص ۵۵٫

[۴]. مدرس، محمد علی، ریحانه الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، ج ۵، ص ۷۹٫

[۵]. نجاشى‏، احمد بن على، رجال النجاشی‏، ج ۱، ص ۳۷۸؛ اقتباس از پایگاه اطلاع رسانی حوزه نت.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


2 + 7 =