دایره المعارف اسلام پدیا » نسب و خاندان شیخ صدوق
منوی اصلی

نسب و خاندان شیخ صدوق

تاریخ: ۰۱ شهریور ۱۳۹۳ در باب: شیخ صدوق

یکى از معروف ترین خاندان ‌هاى بزرگ که بیش از سیصد سال در مرکز ایران دانشمندان نامور از آن برخاسته ‌اند؛ خاندان بابویه است که محمد بن علی ملقب به شیخ صدوق، بزرگ ترین شخصیت این خاندان به شمار مى رود.

بابویه جد اعلاى صدوق است. اولین کسى که از این خاندان لقب ابن بابویه گرفت؛ پدر مرحوم صدوق یعنى على بن حسین بن موسی بن بابویه است.

این عالم بزرگ وارسته و پارسا در قم مغازه اى داشت که در کنار کارهاى علمى بخشى از وقت خود را به کسب و کار مى‌پرداخت و با درآمد آن مخارج زندگى خویش را تأمین مى کرد، اما در حقیقت او دانشمندى سترگ بود که در مجامع علمى آن روز از مقام و منزلت علمی بالایى برخوردار بود. وی هم‌اکنون نیز مورد احترام دانش پژوهان و اساتید بزرگ علوی اسلامی است. او در رشته‌های مختلف، کتاب ها و رساله هایی داشت که شیخ طوسی و نجاشی آنها را ذکر کرده‌اند. ابن ندیم در الفهرست می گوید: «‌به خط پسرش محمد بن علی (صدوق) در پشت یک جزء دیدم که نوشته بود: ‌کتاب های پدرم را که ۲۰۰ کتاب است، برای فلانی پسر فلانی اجازه دادم و نیز کتاب های خودم را که ۱۸ کتاب است‌». بنابراین، خانه وی خانه علم و فضل و زعامت روحی بوده است.[۱]

جلالت ‌شأن و منزلت پدر شیخ صدوق تا بدان پایه است که امام حسن عسکری (علیه السلام) طی نامه ای، او را با لقب «شیخ»، «فقیه» و «معتمد» مورد خطاب قرار داده و توفیقات او را برای کسب رضای پروردگار درخواست کرد. امام عسکری (علیه السلام) پس از حمد و ثنای ربوبی و صلوات و سلام بر پیامبر (صلّی الله علیه و آله) و عترت طاهرینش خطاب به او می نویسند: «ای فقیه بزرگوار و مورد اعتمادم ابوالحسن علی بن حسین قمی! خداوند تو را بر انجام افعال پسندیده حق، توفیق دهد و از نسلت به رحمت و کرمش فرزندان شایسته‏ای به وجود آورد …».[۲]



[۱]. صدوق، محمد بن على، من لا یحضره الفقیه، ترجمه: غفارى، على اکبر و بلاغى، صدر بلاغى، محمد جواد، مقدمه ج ۱، ص ۸ – ۱۱٫‏

[۲]. صدوق، محمد بن على‏، ثواب الأعمال و عقاب الأعمال‏، ص ۹٫‏




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


+ 5 = 7