دایره المعارف اسلام پدیا » تعریف لغوی اعتکاف ‏
منوی اصلی

تعریف لغوی اعتکاف ‏

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۹۳ در باب: اعتکاف

اعتکاف از ریشه عَکَفَ، مصدر باب اِفتِعال و در لغت به معنای درنگ کردن و ادامه دادن است.[۱] اهل لغت برای این ریشه، معانی گوناگونی ذکر نموده اند. از جمله: رویکرد به چیزی با توجه و مواظبت؛ اقبال به چیزی بی آن که روی از آن برگردد؛ محبوس و متوقف کردن چیزی؛ اقبال و ملازمت بر چیزی از روی تعظیم و بزرگداشت آن؛ التزام به یک مکان و اقامت در آن؛ اقامت، ملازمت و مواظبت؛ حبس و توقف.[۲]



[۱]. دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، ج ۲، ص ۲۴۹۴٫

[۲]. فراهیدى، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج ۱، ص ۲۰۵؛ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۹، ص ۲۵۵؛ طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، حسینی، سید احمد، ج ۵، ص ۱۰۳؛ راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، صفوان عدنان داودى، ص ۵۷۹٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 9 = 10