دایره المعارف اسلام پدیا » ارتباط معنای اصطلاحی با معنای لغوی اعتکاف
منوی اصلی

ارتباط معنای اصطلاحی با معنای لغوی اعتکاف

تاریخ: ۲۸ خرداد ۱۳۹۳ در باب: اعتکاف

همان گونه که در معنای لغوی اعتکاف آمده؛ اعتکاف یعنی: رویکرد به چیزی با توجه و مواظبت، اقبال به چیزی بی آن که روی از آن برگردد، محبوس و متوقف کردن چیزی، اقبال و ملازمت بر چیزی از روی تعظیم و بزرگداشت آن، التزام به یک مکان و اقامت در آن، اقامت، ملازمت و مواظبت، حبس و توقف.[۱]

در تعریف اصطلاحی اعتکاف نیز گفته شده که؛ اعتکاف نوعی عبادت است که انسان سه روز یا بیشتر در مسجد مقیم می شود و پا بیرون نمی گذارد و هر سه روز، روزه می گیرد و این کار شرائط و احکامی دارد.[۲]

از مقایسه این دو تعریف، می توان دریافت که ارتباط بین این دو معنا؛ در توقف کردن در مکانی خاص، محبوس شدن در آن مکان و ملازمت کردن بر چیزی از روی تعظیم است.


[۱]. دهخدا علی اکبر، لغت نامه، ج۲، ص ۲۴۹۴؛ فراهیدى، خلیل بن احمد، کتاب العین، ج ۱، ص ۲۰۵؛ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج ۹، ص ۲۵۵؛ طریحى، فخر الدین، مجمع البحرین، حسینی، سید احمد، ج ۵، ص ۱۰۳؛ راغب اصفهانى، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، صفوان عدنان داودى، ص ۵۷۹٫

[۲]. نجفى، محمد حسن‌، جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام‌، محقق / مصحح: قوچانى، عباس، آخوندى، على، ج ۱۷، ص ۱۵۹٫‌‌




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


7 + = 15