دایره المعارف اسلام پدیا » ‏شناسنامه بنی اسرائیل
منوی اصلی

‏شناسنامه بنی اسرائیل

تاریخ: ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۳ در باب: بنی اسرائیل

واژه «بنی اسرائیل» ‏از دو کلمه «بنی» و «اسرائیل» تشکیل شده است. بنی (بنین) جمع «ابن» است که در لغت به معنای پسر[۱]  و خطاب کردن فرزند به «ابن» بدین جهت است که پدرش او را ساخته است.

اسرائیل: واژه ‌ای عبری است که به صورت «اسرائین» و «اسرال» نیز آمده و لقب حضرت یعقوب بن اسحاق (علیهما السلام) است. اسرائیل را برخی به معنای «کسی که بر خدا پیروز گشت»، می دانند.[۲] اما در مقابل، مفسران مسلمان، آن را به معنای بنده و برگزیده خدا، گرفته ‌اند. طبرسى در این باره چنین مى نویسد: «اسرائیل؛ همان یعقوب، فرزند اسحاق، پسر ابراهیم (علیهم السلام) است. او مى گوید: «اسر» به معناى «عبد» و «ئیل» به معناى «الله» است، پس این کلمه مجموعاً معناى «عبد الله» مى دهد.[۳]

بدیهى است داستان کُشتى گرفتن اسرائیل با فرشته خداوند و یا با خود خداوند که در توراتِ تحریف یافته کنونى، دیده مى شود، یک داستان ساختگى و کودکانه است که از شأن یک کتاب آسمانى به کلى دور است و این خود یکى از مدارک تحریف تورات کنونى است.

اما در اصطلاح؛ به فرزندان و نوادگان حضرت یعقوب (علیه السلام) «بنی اسرائیل» گفته می‌شود. این قوم گاهی «یهود» و گاهی «عبرانیان» نیز خوانده شده ‌اند.[۴]


[۱]. قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج ۱، ص ۲۳۳؛ مصطفوى، حسن‏، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، ج ۱، ص ۴۳۱ – ۳۴۴‏.

[۲]. لغت نامه دهخدا، واژه اسرائیل.

[۳]. طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البیان فى تفسیر القرآن، تحقیق: با مقدمه محمد جواد بلاغی، ج ۱، ص ۲۰۶٫

[۴]. مرکز فرهنگ و معارف قرآن، اعلام قرآن، ج ۳، ص ۱۸۵.




کلیدواژه ها: , , , , ,



ثبت نظر


+ 3 = 10