دایره المعارف اسلام پدیا » وجه نام‌گذاری فرقه شیطان پرستی
منوی اصلی

وجه نام‌گذاری فرقه شیطان پرستی

تاریخ: ۰۳ اردیبهشت ۱۳۹۳ در باب: فرقه شیطان پرستی

شیطان از ماده «شطن»؛ به معنای بُعد و دوری است.[۱]‌ به هر موجود شرور و متمردی، خواه از انسان ها باشد یا از جن و یا از حیوانات، شیطان می‌گویند و شیطان معروف (ابلیس) که از طائفه جن ها بوده،[۲] به دلیل بُعد و دوری از حق و تمرد از دستور خداوند متعال، به این نام، مشهور شده است.[۳]

«شیطان پرستی»؛ به معنای پرستش شیطان به عنوان قدرتی بسیار قوی‌تر و مؤثرتر از قدرت واقعی؛ یعنی خداوند متعال می باشد. در این عقیدۀ باطل، شیطان به عنوان نماد قدرت و حاکمیت بر روی زمین و قدرتی به عنوان برترین قدرت دو جهان، مورد توجه و پرستش قرار دارد که دنیایی را که به عنوان دوزخ شمرده می شود، قانونمند می‌کند. شیطان پرستان، غیر از استفاده از شیطان به عنوان قدرت تاریکی و مطلق، از جن ها و روح های پلید و شیطانی نیز برای رسیدن به اهداف خود استفاده می‌کنند.     [۴]


[۱]. فراهیدى، خلیل بن احمد‌، کتاب العین، محقق: مخزومى، مهدى و سامرائى، ابراهیم، ج ‌۶، ص ۲۳۷٫

[۲]. کهف، ۵۰٫

[۳]. احمد بن فارس، معجم مقائیس اللغه‌، محقق و مصحح: هارون‌، عبد السلام محمد، ج ‌۳، ص ۱۸۴٫

[۴]. ر.ک: امین خندقی، جواد، شناخت و بررسی شیطان پرستی، ص ۳۸؛ نمایه شیطان پرستی چیست؟ سؤال ۳۵۷۸ (سایت  اسلام کوئست: ۳۸۳۴).




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 5 = 13