دایره المعارف اسلام پدیا » امر به معروف و نهى از منکر
منوی اصلی

امر به معروف و نهى از منکر

تاریخ: ۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۳ در باب: واقعه کربلا

از دیگر عوامل و زمینه های پیدایش واقعه کربلا می توان به عامل امر به معروف و نهى از منکر اشاره کرد. استاد مطهری در این باره می گوید: امام حسین (علیه السلام) همان ابتدا که از مدینه حرکت کرد، با شعار امر به معروف و نهى از منکر حرکت کرد. مطلب این نبوده است که امام (علیه السلام) بفرماید: به این دلیل که یزید از من بیعت مى‏ خواهد، پس من‏ قیام مى ‏کنم، بلکه این بوده است که اگر بیعت هم نخواهد، من به حکم وظیفه امر به معروف و نهى از منکر باید قیام کنم. همچنین مسئله این نبود که چون مردم کوفه از من دعوت کرده ‏اند، قیام مى‏کنم؛ بلکه مسئله این بود که دنیاى اسلام را منکرات فراگرفته بود و آن حضرت می فرمود: من به حکم وظیفه دینى، به حکم مسؤولیت شرعى و الهى خود قیام مى ‏کنم. (گفتنی است که بحث امر به معروف و نهى از منکر را امام (علیه السلام) حدود دو ماه قبل از دعوت مردم کوفه مطرح کرده اند و به دعوت مردم کوفه مربوط نیست).[۱]

در فرهنگ عاشورا، حاکمیت ظلم یزیدى بزرگ ترین منکر اجتماعى است و مبارزه براى حاکم ساختن حق و قطع سلطه ستم، معروفى عظیم است. امر به معروف و نهى از منکر، از مهم ترین عوامل و زمینه‏ هاى حماسه خونین کربلا است. سید الشهداء (علیه السلام) در وصیّتى که نوشته و به برادرش محمد حنفیّه مى‏سپارد، مى‏فرماید: «من براى سرکشى و عداوت و فساد کردن و ظلم نمودن از مدینه خارج نشدم. بلکه، به منظور ایجاد صلح و سازش در میان امت جدم خارج شدم، من می خواهم امر به معروف و نهى از منکر نموده و مطابق سیره جدم رسول خدا و پدرم على بن ابىطالب (علیهم السّلام) رفتار نمایم».[۲] در زیارتنامه آن حضرت هم آمده است: «… گواهى می دهم که تو به راستى نماز را بپاداشتى و زکات را ادا کردى و دستور به کار نیک دادى و از کار زشت نهی کرده و بازداشتى و …».[۳] این به وضوح، نقش امر به معروف و نهى از منکر را در حرکت عاشورایى امام نشان مى‏دهد.[۴]


[۱]. مطهرى‏، مرتضی، مجموعه آثار استاد شهید مطهرى‏، ج ۱۷، ص ۱۴۵٫

[۲]. ر.ک: قمى، شیخ عباس، نفس المهموم فی مصیبه سیدنا الحسین المظلوم، ص ۶۹‏، «…انّى ما خرجت اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما، انّما خرجت لطلب الإصلاح فى امّه جدّى، ارید ان آمر بالمعروف و انهى عن المنکر و اسیر بسیره جدّى و ابى علىّ بن ابى طالب…».

[۳]. ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات‏، محقق و مصحح: امینى، عبد الحسین، ص ۲۰۳؛ قمی ، شیخ عباس، مفاتیح الجنان (زیارت امام حسین (علیه السلام) در روز دو شنبه)، ص ۱۱۵٫

[۴]. محدثى، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۸۴ و ۲۸۵٫




کلیدواژه ها: , , ,



ثبت نظر


+ 9 = 12