دایره المعارف اسلام پدیا » مفهوم اصطلاحی مباهله در قرآن
منوی اصلی

مفهوم اصطلاحی مباهله در قرآن

تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۹۲ در باب: مفهوم مباهله

مباهله در اصطلاح قرآن؛ به معنای ملاعنه (لعن و نفرین کردن دو طرف به یک دیگر) است؛ این گونه که هرگاه دو گروه یا دو نفر درباره مسئله ای مهم؛ مانند مسائل مهم مذهبی با هم گفت وگو کرده و به نتیجه ای نرسند، در یک جا جمع می شوند و به عنوان «آخرین حربه»، به درگاه خداوند تضرع می کنند و از او می خواهند تا دروغگو را رسوا و مجازات کند.[۱]

قرآن کریم در سوره مبارکه آل عمران، آیه ۶۱ می فرماید: «هر گاه بعد از علم و دانشى که (درباره‌ مسیح) به تو رسیده، (باز) کسانى با تو به محاجّه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را و شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را و شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود و شما هم از نفوس خود، دعوت کنیم، آنگاه مباهله کنیم و لعنت خدا را بر دروغ گویان قرار دهیم».

در این آیه شریفه به صراحت به لعن و نفرین دروغ گویان، اشاره شده است.


[۱]. ر ک. مکارم شیرازى، تفسیر نمونه، ناصر، ج ۲، ص ۴۳۸؛ ابو‌الحسین ، أحمد بن فارس‏، معجم مقاییس اللغه، محقق/ مصحح: هارون، عبد السلام محمد، ‌ج ۱، ص ۳۱۰؛ ابن منظور، محمد بن مکرم‏، ‏‏لسان العرب، محقق/ مصحح: میردامادى، جمال الدین‏، ج‏ ۱۱، ص ۷۲٫




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


+ 1 = 8