دایره المعارف اسلام پدیا » کربلا و متوکّل
منوی اصلی

کربلا و متوکّل

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۳۹۲ در باب: کربلا

متوکّل عباسی در سال ۲۳۶ ق، برای تخریب و ویرانی قبر امام حسین (ع) و سایر شهدای کربلا، اقدام نمود. در این سال متوکّل یکی از فرماندهانش به نام دیزج[۱] را برای خرابی قبور و اماکن کربلا روانه کرد. دیزج طبق دستور او قبر امام حسین (ع) و سایر شهیدان و اطراف آن را تا حدود دویست جریب ویران کرد و جمعی از یهودیان را برای زراعت و کشت به زمین های آن جا منتقل کرد و دستور داد هر کس را که به زیارت آن قبر آمد، دستگیر کنند.[۲] بی تردید دلیل اصلی تعرضات متوکّل به مزار شهیدان کربلا و محو آثار آنها، جلوگیری از قدرت گرفتن علویان و شیعیان بود؛ زیرا مزار کربلا سبب تجمع و تقویت شیعیان می شد.[۳]

امّا جالب توجه است، زمانی که روضه مقدسه حضرت سیدالشهداء (ع) را با زمین هموار کردند و برای زراعت، آب به آن بستند، هر چه سعی کردند آب به قبر مقدس امام حسین (علیه السلام) جاری نشد و آب ها به روی هم برمی گشتند. متوکل دستور داد که گاو ببندند و شخم بزنند، امّا گاوها نیز قدم از قدم برنداشتند و این سبب حیرت خلایق شد؛ لذا آن زمین را «حائر»[۴] نامیدند.[۵]


[۱]. تازه مسلمانی که از دین یهود به دین اسلام درآمده بود.

[۲]. اصفهانی، ابوالفرج، مقاتل الطالبیین، ص ۵۵۱ و ۵۵۲؛ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم الملوک، ج ۱۴، ۶۰۶۳؛ مسعودی، ابو الحسن على بن الحسین بن على، مروج الذهب، ج ۲۱، ص ۵۴۱ و ۵۴۲؛ ابن اثیر جزری، أبوالحسن عزالدین، الکامل فی التاریخ، ج ۷، ص ۵۵ – ۵۶؛ ابن کثیر دمشقى، عماد الدین اسماعیل، البدایه و النهایه، ج ۵، ص ۳۲۸٫

[۳]. بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ص ۴۵ – ۵۰٫

[۴]. حائر در لغت از “حَیَر” گرفته شده است و به معنای گودالی است که آب در آن جمع می شود و حائر به مکانی گفته می شود که آب در آن جا جمع می شود و دوَران پیدا می کند.

[۵]. برگرفته از سایت تبیان.




کلیدواژه ها: ,



ثبت نظر


8 + 7 =