دایره المعارف اسلام پدیا » فرزندان جعفر طیّار
منوی اصلی

فرزندان جعفر طیّار

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ در باب: جعفر طیار

جعفر بن‌ ابی‌طالب‌ در حبشه‌ از همسرش‌ اسماء بنت‌ عمیس‌ صاحب‌ سه‌ فرزند، به‌ نام‌های‌ عبداللّه‌ و محمد و عون‌، شد که‌ عبداللّه‌ نخستین‌ مولود مسلمان‌ در حبشه[۱]‌ و نسل‌ جعفر از وی‌ بود.[۲]

بلاذری پیرامون سرنوشت دو فرزند عبدالله (محمد و عون) گزارش‌های مختلفی داده است.

به‌ روایتی‌، دو فرزند دیگر جعفر‌ (محمد و عون) در کربلا و به‌ روایتی‌ دیگر، در جنگ‌ صِفّین‌ شهید شدند. روایتی‌ نیز حاکی‌ از آن‌ است‌ که‌ عون‌ و محمد در زمان‌ خلافت‌ عمر در شوشتر به‌ شهادت‌ رسیدند، اما برخی‌ این‌ را نادرست‌ دانسته‌اند‌.[۳] اکنون‌ در جنوب‌ شهر دزفول‌ بقعه‌ای‌ به‌ نام‌ محمد بن‌ جعفر طیّار زیارتگاه‌ است‌.[۴]

در برخی‌ از منابع تعداد فرزندانی که جعفر‌ از اسماء داشت را‌ هشت‌ نفر ذکر کرده‌اند که تمامی در حبشه متولد شدند.[۵]

معروف ترین فرزند جعفر طیّار، عبدالله بن جعفر است، کنیه‌اش أبا جعفر،[۶] و همسر حضرت زینب (سلام الله علیها) است، که از وی (حضرت زینب) چهار فرزند به نام‌های علی، جعفر، عون اکبر و أم کلثوم داشت.[۷] ایشان بسیار به اهل بیت ارادت داشت و همراه و یاوری قوی برای آنان بود و بارها با دشمنان اهل بیت به مخاصمه پرداخت.، در ذیل به برخی از کار‌های وی اشاره می‌شود:

۱٫ هنگام تبعید ابوذر به ربذه در کنار علی (علیه السّلام) بود.[۸]

۲٫ به دستور امام علی (علیه السّلام) بر ولید بن عقبه حد جاری کرد.[۹]

۳٫ در مراسم تغسیل و تکفین امیر مؤمنان که شبانه و بدون اطلاع عموم بود وی حضور داشت.[۱۰]

۴٫ در جواب معاویه که دخترش را برای یزید خواستگاری کرد گفت: امر او را به حسین بن علی (علیهما السّلام) واگذار کردم.[۱۱]

۵٫ در اثبات ولایت امیر المؤمنین علی (علیه السّلام) به حدیث غدیر استناد کرد و از راویان حدیث غدیر بود.[۱۲]

۶٫ وقتی معاویه برای یزید بیعت می‌گرفت عبدالله پاسخ منفی داد و بر حقانیت اهل بیت و خاندان رسول خدا (علیهم السّلام) بر ولایت و خلافت تأکید کرد.[۱۳]

۷٫ همراه کردن دو فرزندش عون و محمد با کاروان کربلا و شهادت آن دو.[۱۴]

عبدالله بن جعفر شخصی بسیار کریم، جواد، عفیف، سخی، بود تا جایی که بحرالجود نامیده می شد، به همین دلیل برخی گفته‌اند باسخاوت تر از او در اسلام و برخی دیگر گفته‌اند در حجاز نبوده. وی سال ۸۰ هجری و در سن ۹۰ سالگی درگذشت.[۱۵]


[۱]. ابن‌سعد، محمد بن سعد، طبقات کبرى، تحقیق: عطا، محمد عبد القادر، ج‌ ۴، ص‌ ۲۵؛ ابن‌حبیب‌، ابو جعفر، محبر، ص‌ ۱۰۷٫

[۲]. محمد بن سعد، طبقات کبرى، تحقیق: عطا، محمد عبد القادر، همان.

[۳]. ر.ک: بلاذری‌، احمدبن‌ یحیی،‌ انساب‌ الاشراف، تحقیق: محمودی‌، محمدباقر، ص‌ ۴۴ـ ۴۵

[۴]. ر.ک: اقتداری‌، احمد، دیار شهریاران، ج‌ ۱، بخش‌ ۱، ص‌ ۳۱۶ـ۳۲۰٫

[۵]. ر.ک: ابن‌عنبه‌، سید جمالدین، عمده الطالب‌ فی‌ انساب‌ آل‌ ابی‌طالب، ص‌ ۳۷؛ بهادلی‌، علی، منهاج، ص‌ ۲۳۵٫

[۶]. ابن عبد البر، أبو عمر یوسف، استیعاب، ج ۳، ص ۸۸۰٫

[۷]. طبرسی، فضل بن حسن، إعلام الورى بأعلام الهدى، ص ۲۰۴٫

[۸]. مسعودی، أبو الحسن على بن الحسین بن على، مروج الذهب و معادن الجوهر، تحقیق: داغر، اسعد، ج ۲، ص ۳۴۱٫

[۹]. ابن اثیر، عز الدین أبو الحسن، کامل، ج ۳، ص ۱۰۷٫

[۱۰]. همان، ص ۳۹۲٫

[۱۱]. ابن حجر العسقلانى، الإصابه فى تمییز الصحابه، تحقیق: عبد الموجود، عادل احمد، معوض و على محمد، ج۲، ص ۳۴۱٫

[۱۲]. طبرسی، احمد بن علی، احتجاج، ج ۲ ص ۲۸۵٫

[۱۳]. ابن قتیبه دینوری، أبو محمد عبد الله، الامامه و السیاسه، تحقیق: شیری، علی، ج۱، ص۱۴۹-۱۹۵٫

[۱۴]. شیخ مفید، ارشاد، محقق و مصحح: مؤسسه آل البیت (علیهم السلام)، ج ۲، ص ۶۸ و ۱۰۷٫

[۱۵]. استیعاب، ج۳، ص ۸۸۰ – ۸۸۱٫




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


1 + = 10