دایره المعارف اسلام پدیا » جعفر طیّار و مهاجرت به حبشه
منوی اصلی

جعفر طیّار و مهاجرت به حبشه

تاریخ: ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ در باب: جعفر طیار

با سخت شدن شرایط زندگى براى مسلمانان در مکه و افزایش شکنجه‏هاى قریش، رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در سال پنجم و بنا بر نقلی چهارم بعثت دستور داد عده‏اى از مسلمانان به حبشه هجرت کنند. هجرت به حبشه دو بار صورت گرفت، بار اول حدود ده نفر از مسلمانان و مرتبه بعد حدود هشتاد نفر (برخی تعداد هفتاد و پنج مرد و دوازده زن را ذکر کرده‌اند) با سرپرستی جعفر بن ابی‌طالب به حبشه رفتند. پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) نامه‌ای برای پادشاه حبشه نوشت و آن را به جعفر داد، در نامه علاوه بر دعوت وی به اسلام، از او خواست به مسلمانان پناه دهد و به امور آنان رسیدگی کند، اما مشرکان مکه در تعقیب آنان و با قصد برگرداندن مهاجران، دو نفر یعنی «عمرو عاص» و «عبدالله بن ربیعه» (و برخی عماره بن ولید مخزومى‏ را ذکر کرده‌اند)[۱] را به دربار نجاشى فرستادند.

فرستادگان قریش، همراه با هدایایى به حبشه رسیدند و ضمن تقدیم آنها به پادشاه، درخواستِ خود را در مورد اخراج مهاجران مطرح کردند، اما با سخنان شیوا و محکم جعفر، آنان به مقصود خود نرسیدند و بازگشتند.[۲]


[۱]. یعقوبی، احمد بن ابی‌یعقوب، تاریخ یعقوبی، ج ۲، ص ۲۹٫

[۲]. امین‏، سید محسن، أعیان الشیعه، ج ۴، ص ۱۲۰ – ۱۲۲٫(با تلخیص)




کلیدواژه ها: , ,



ثبت نظر


2 + = 6